تحول مفهوم انتظارات مشروع سرمایه گذاران در عصر سیاست گذاری های اقلیمی

تحولات شتابان در نظام حکمرانی اقلیمی و افزایش تعهدات دولت ها برای کاهش انتشار گازهای گلخانه ای مفهوم انتظارات مشروع سرمایه گذاران را با چالش های اساسی مواجه کرده است. این مقاله با هدف تحلیل جایگاه و بازتعریف این مفهوم در عصر سیاست گذاری های اقلیمی به بررسی مبانی نظری، ریشه های تاریخی و تحول رویه داوری در حوزه سرمایه گذاری خارجی پرداخته و می کوشد توازن میان حق تنظیم گری دولت و حمایت از سرمایه گذار را به صورت نظام مند تبیین کند. سوال اصلی پژوهش آن است که انتظارات مشروع سرمایه گذاران در شرایطی که دولت ها ملزم به اجرای تعهدات اقلیمی و تحول مداوم سیاست های انرژی و محیط زیست هستند چه حدود و ثغوری می یابد و بر چه مبنایی می توان همچنان از آن حمایت کرد؟ پژوهش با روش توصیفی - تحلیلی و با تکیه بر استنتاج مفهومی، بررسی رویه های داوری و تحلیل اسناد بین المللی اقلیمی انجام شده است. نتایج نشان می دهد که مشروعیت انتظارات باید با رویکردی پویا و مبتنی بر آگاهی از ریسک های اقلیمی، تناسب سنجی تغییرات مقرراتی و پیوند با تعهدات بین المللی دولت ها ارزیابی شود و حمایت از انتظارات مبتنی بر ثبات مطلق با واقعیات عصر اقلیمی سازگار نیست. در نهایت مقاله الگویی چندلایه برای تحلیل مشروعیت انتظارات ارائه می دهد که می تواند مبنای توازن میان ضرورت های اقلیمی و نیاز به حفظ محیطی قابل اعتماد برای سرمایه گذاران باشد.

کلیدواژه ها:

انتظارات مشروع سرمایه گذار ، رفتار منصفانه و عادلانه ، سیاست گذاری اقلیمی ، حق تنظیم گری دولت ، سرمایه گذاری خارجی ، حقوق بین الملل محیط زیست