تحلیل نقش مدیریت حقوقی در تنظیم و اجرای قراردادهای نفتی مورد مطالعه پروژه های پالایشگاهی بندرعباس

صنعت نفت و گاز به عنوان محور اصلی اقتصاد ایران همواره با پیچیدگی های فنی، مالی و حقوقی در هم تنیده بوده است. پروژه های عظیم پالایشگاهی به ویژه در مناطق استراتژیکی مانند بندرعباس نمونه بارزی از این پیچیدگی ها هستند که موفقیت آنها در گروی مدیریتی یکپارچه و کارآمد است. این مقاله مروری نظام مند و تحلیلی به بررسی و تحلیل نقش محوری مدیریت حقوقی در چرخه حیات قراردادهای مرتبط با پروژه های پالایشگاهی بندرعباس از مرحله تنظیم تا اجرای کامل و خاتمه می پردازد. پژوهش حاضر با هدف شناسایی کارکردها، چالش ها و الگوهای بهینه مدیریت حقوقی به دنبال پاسخگویی به این پرسش اصلی است که مدیریت حقوقی چگونه می تواند به عنوان یک ابزار راهبردی در کاهش ریسک ها، بهینه سازی هزینه ها و تضمین منافع ملی در این پروژه ها عمل کند. روش تحقیق مبتنی بر مرور نظام مند ادبیات در پایگاه های اطلاعاتی داخلی و بین المللی شامل Scopus, Web of Science, SID, Magiran با استفاده از کلیدواژه های مشخص و بازه زمانی معین پنج سال اخیر داخلی و شش سال اخیر بین المللی است. یافته های حاصل از تحلیل مفهومی، نظری، طولی و مقطعی ادبیات نشان می دهد که نقش مدیریت حقوقی از یک کارکرد واکنشی و متمرکز بر حل و فصل اختلافات به یک نقش پیشگیرانه، استراتژیک و یکپارچه با سایر بخش های فنی و مالی پروژه تکامل یافته است. چالش های کلیدی شناسایی شده در مورد مطالعه پروژه های بندرعباس شامل ابهامات ناشی از چارچوب های قراردادی، تاثیرات تحریم های بین المللی بر زنجیره تامین و تعهدات پیمانکاران و عدم یکپارچگی کافی میان تیم های حقوقی و فنی در مدیریت تغییرات و ادعاها می باشد. تحلیل روندها نشانگر حرکت به سوی مدل های قراردادی رابطه مند و ضرورت پیاده سازی چارچوب های حاکمیت قراردادی پویا است. در نهایت این پژوهش مدلی مفهومی برای یک واحد مدیریت حقوقی یکپارچه و استراتژیک ارائه می دهد که با تمرکز بر مدیریت ریسک فعال، انطباق پذیری با شرایط متغیر و تسهیل همکاری بین ذی نفعان می تواند به طور موثری به موفقیت پروژه های پالایشگاهی کمک نماید.

کلیدواژه ها:

مدیریت حقوقی ، قراردادهای نفتی ، پروژه های پالایشگاهی ، پالایشگاه بندرعباس ، مدیریت ریسک ، قراردادی ، حاکمیت قراردادی ، قراردادهای بالادستی و پایین دستی