تاثیر آموزش مهارت های ارتباطی بر کاهش اضطراب بیماران بستری در بخش جراحی

اضطراب یک پدیده شایع در بیماران بستری در بخش جراحی است که می تواند بر روند بهبودی، تجربه درد، طول مدت بستری و رضایت کلی از مراقبت تاثیر منفی بگذارد. آموزش مهارت های ارتباطی به عنوان یک مداخله غیردارویی امیدوارکننده برای کاهش این اضطراب مورد توجه قرار گرفته است. این مقاله مروری با هدف بررسی و تلفیق شواهد موجود در مورد تاثیر آموزش مهارت های ارتباطی بر سطح اضطراب بیماران بستری در بخش جراحی انجام شد. این مطالعه به روش مرور نظام مند narrative انجام پذیرفت. جستجو در پایگاه های اطلاعاتی Science of Web، Scopus، PubMed، و Scholar Google برای مقالات منتشر شده بین سال های ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۴ با استفاده از کلیدواژه های مرتبط انجام شد. معیارهای ورود شامل مطالعات کارآزمایی بالینی تصادفی شده (RCT)، شبه آزمایشی و مطالعات کوهورت بود که به زبان انگلیسی منتشر شده بودند. از بین ۸۵ مطالعه شناسایی شده ۱۶ مطالعه معیارهای ورود را دارا بودند. یافته ها به طور قاطعانه نشان می دهند که مداخلات آموزشی مهارت های ارتباطی اعم از برنامه های ساختاریافته پیش از عمل، آموزش تکنیک های فعال گوش دادن، تقویت ارتباط کلامی و غیرکلامی و ارائه اطلاعات شفاف منجر به کاهش معنی دار آماری در سطح اضطراب بیماران می شود. این مداخلات هم در بیماران بزرگسال و هم در جمعیت های خاص مانند کودکان و سالمندان موثر بودند. مکانیزم های عمل از طریق افزایش احساس کنترل، کاهش عدم قطعیت، تقویت ارتباط درمانگر-بیمار و تسهیل بیان ترس ها عمل می کنند. آموزش مهارت های ارتباطی یک مداخله موثر، کم هزینه و با قابلیت اجرای بالا برای کاهش اضطراب در بیماران جراحی است. ادغام این آموزش ها در پروتکل های استاندارد مراقبت پیش از عمل و دوران بستری می تواند به عنوان یک جزء سی در مراقبت های پرستاری و تیم درمان منجر به بهبود outcomes بیمار و افزایش رضایت از مراقبت شود.

کلیدواژه ها:

مهارت های ارتباطی ، اضطراب بیماران ، جراحی ، مراقبت پرستاری