تبیین روابط ساختار سازمانی و مدیریت دانش با تاکید بر معیارها و فرآیندهای کلیدی در سازمانهای مدیریت شهری مطالعه موردی: شهرداری تهران

مدیریت دانش و ساختار سازمانی یکی از مهمترین و حیاتی ترین مولفه ها و روش های پیاده سازی منابع رقابتی در راستای تقسیم بندی و هماهنگی فعالیت های یک سازمان به شمار می روند. سازمان ها و صنایع نیز با توجه به نیازها و گستردگی، خود یک ساختار سازمانی منحصر به فرد و مجزا را برای ادامه فعالیت های خود تعریف می کنند. هدف از پژوهش حاضر بررسی ارتباط ساختار سازمانی بر اساس مدل استیفن رابینز شامل ابعاد پیچیدگی، رسمیت و تمرکز با مدیریت دانش در سازمان ها و صنایع می باشد. در این پژوهش یک فرضیه اصلی و بیست و یک فرضیه فرعی تدوین گردید که رابطه بین مولفه های ساختار سازمانی شامل پیچیدگی، رسمیت و تمرکز سازمانی با مولفه های مدیریت دانش شامل به دست آوردن دانش، به کار بردن دانش، یادگیری، فرآیند دانش، تسهیم و مبادله دانش، ارزیابی دانش، ایجاد و تثبیت دانش و استفاده بهینه از دانش به عنوان متغیر مورد ارزیابی قرار گرفتند. به منظور آزمون فرضیه ها و برای جمع آوری داده ها از دو پرسشنامه استاندارد مدیریت دانش و ساختار سازمانی استفاده شد. برای پایایی پرسشنامه ها از روش آلفای کرونباخ استفاده گردید که میزان پایایی پرسشنامه مدیریت دانش برابر با ۰.۹۸ و میزان پایایی پرسشنامه ساختار سازمانی برابر با ۰.۷۵ به دست آمد. سپس پرسشنامه ها در بین ۳۵۰ نفر نمونه آماری از ۴۰۰۰ نفر جامعه آماری کارکنان شهرداری تهران توزیع گردید و نتایج به دست آمده حاکی از آن بود که به طور کلی افزایش بعد پیچیدگی ساختار سازمانی با کاهش مدیریت دانش کارکنان همراه شده است و نیز با افزایش بعد رسمیت ساختار سازمانی، مدیریت دانش کارکنان کاهش یافته است و هر چه بعد تمرکز ساختار سازمانی افزایش یابد به همان اندازه مدیریت دانش کارکنان کاهش پیدا می کند.

کلیدواژه ها:

ساختار سازمانی ، تمرکز ، پیچیدگی ، رسمیت ، مدیریت دانش ، شهرداری تهران