بررسی مولفه های غنایی در مجموعه های تنفس صبح و گل ها همه آفتابگردانند از قیصر امین پور

قیصر امین پور (۱۳۳۸ -۱۳۸۶) از برجسته ترین شاعران معاصر ایران است که با تکیه بر میراث کهن ادب فارسی و بهره گیری از زبان و تصاویر، نو توانست سبکی متمایز در شعر پس از انقلاب اسلامی پدید آورد. این مقاله با هدف بررسی مولفه های غنایی در دو مجموعه شعر مهم او یعنی تنفس صبح (۱۳۶۳) و گل ها همه آفتابگردانند (۱۳۸۰)، تدوین شده است. پرسش اصلی پژوهش آن است که شاعر چگونه از ظرفیت های زبانی، موسیقایی و تصویری برای بیان عواطف و احساسات فردی و اجتماعی بهره گرفته است؟ روش تحقیق در این مقاله توصیفی-تحلیلی است و با استفاده از منابع کتابخانه ای و تحلیل محتوای کیفی اشعار، مولفه هایی همچون موسیقی، تصویرسازی، زبان و ساختار روایی در دو مجموعه بررسی شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که امین پور در تنفس صبح با تکیه بر موسیقی درونی و بیرونی فضایی حماسی غنایی آفریده است که بازتاب دهنده احساسات جمعی جامعه پس از انقلاب است؛ در حالی که در گل ها همه آفتابگردانند، مولفه های غنایی با رویکردی فلسفی و انسانی تر، به مسائل هستی شناختی و تاملات درونی شاعر پرداخته است. تناسب موسیقی و محتوا، استفاده از صنایع بدیعی و بیانی و همچنین کاربرد نمادهای طبیعی از مهم ترین شاخص های غنایی در آثار این شاعر محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

قیصر امین پور ، تنفس صبح ، گل ها همه آفتابگردانند ، مولفه های غنایی ، موسیقی شعر ، تصویرسازی