بررسی اثر تعدیل کنندگی اندازه شرکت بر رابطه بین افزایش استقلال هیئت مدیره و کیفیت گزارشگری مالی در شرکت بورسی

تغییرات سریع ارتباطات اقتصادی، باعث رقابت شدیدی در زمینه، صنعت و سرمایه گذاری شده است. و شرکت ها برای بقاء و رشد فعالیت های خودشان نیاز به انجام سرمایه گذاری های مناسب در محلی مطمئن و به موقع هستند. رشد و تغییرات سریع و عجیب روابط اقتصادی در شرکت ها باعث رقابت بسیار شدیدی در عرصه تجارت، صنعت و سرمایه گذاری در جوامع مدرن شده است. گزارش های مالی شرکت ها مخصوصا در بازارهای سرمایه همچون صورت وضعیت مالی و صورت سود و زیان باید اطلاعاتی تهیه نماید که برای سرمایه گذاران کنونی و آتی و سایر استفاده کنندگان درون و بیرون از شرکت که در سرمایه گذاری های اصولی باعث ایجاد اعتبار و اتخاذ تصمیمات سودمند باشد. این گزارشات باید اطلاعات لازم و کافی برای ارزیابی وضعیت مالی و توان اقتصادی بنگاه، ارزیابی چگونگی تامین مالی، ارزیابی عملکرد و ظرفیت سودآوری و مصرف وجوه نقد، ارزیابی چگونگی ایفای مسئولیت مباشرت مدیریت و انجام تکالیف قانونی آنها و فراهم کردن اطلاعات مکمل برای درک بهتر اطلاعات مالی ارائه شده و پیش بینی وضعیت آینده را فراهم نماید تا آنها را در جهت رشد و توسعه شرکت کمک کند. بر اساس چارچوب نظری، اعضای هیات مدیره یکی از ابزارهای لازم از جمله حسابرسان با کیفیت، موسسات بزرگ و دارای تخصص در صنعت استفاده می نمایند. به این منظور انتظار می رود که بین استقلال هیات مدیره و کیفیت حسابرس رابطه مثبت وجود داشته باشد. اندازه هیات مدیره به عنوان یکی از ویژگی های هیات مدیره، تعداد اعضای هیات مدیره شرکت را در بر می گیرد. نظرات متفاوتی در مورد اندازه هیات مدیره وجود دارد که برخی معتقد به اثربخشی هیات مدیره بزرگ به خاطر تجربیات گسترده اعضا و تخصص های متنوع هیات مدیره بزرگ هستند (زهرا و پیرس ۱۹۹۹ و عبدالرحمان و علی ۲۰۰۶). مستقل بودن هیات مدیره به تعداد اعضای غیرموظف در هیات مدیره شرکت گفته می شود. هیات مدیره با اثربخشی مدیران ناظر در تهیه صورت های مالی رابطه مثبت دارد (بیکس و همکاران، ۲۰۰۴). سایر محققان در تحقیقات خود رابطه منفی بین استقلال هیات مدیره و عملکرد را بیان نمودند (اگراوال و کنوبر، ۲۰۰۶). تحقیقات سایر محققان نشان دهنده تعداد اعضای غیرموظف زمانی که از هیات مدیره انتظار اثربخش و مستقل باشد که مدیرعامل و رئیس هیات مدیره یک سمت واحد را نداشته باشد. همچنین با توجه به تئوری نمایندگی، تسلط مدیرعامل شاید باعث رفتارهای فرصت جویانه شود که منجر به کاهش ثروت سهامداران می شود (آکجوی و باتوند ۲۰۱۷). اعضای هیات مدیره با سواد مالی در هیات مدیره نیز یکی از ویژگی های آنهاست. مدیران باید مهارت خاصی در زمینه حسابداری داشته باشند. البته هیات مدیره کوچکتر از مدیران غیرموظف کمتری استفاده می نماید و زمان کمی برای ایجاد وظایف تصمیم گیری و نظارتی خود دارند. اندازه شرکت تعیین کننده حجم و گستردگی فعالیت یک شرکت است. در بخش ویژگی های شرکتی عاملی همچون اندازه شرکت می تواند بر کیفیت صورت های مالی موثر باشد. معمولا شرکت هایی با اندازه کوچکتر در برابر تغییر شرایط اقتصادی حساس هستند و همچنین طبق اصل مزیت مقیاس حاکمیت شرکتی کاربرد کمتری در اینگونه شرکت ها دارد و بنابراین مدیران شرکت های کوچکتر کمتر حاضرند بابت حاکمیت شرکتی هزینه نمایند و بالتبع از عملکرد آنها و همینطور کیفیت گزارشگری مالی آنها کاسته می شود. اینگونه به نظر می رسد که پژوهش های پیشین تنها به بررسی تاثیر افزایش استقلال هیات مدیره بر کیفیت گزارشگری مالی پرداخته اند. اما با توجه به مطالب گفته شده می تواند تحت تاثیر عوامل دیگری از جمله اندازه شرکت ضعیف تر با قوی تر گردد. به عبارت دیگر متغیر اندازه شرکت می تواند به عنوان یک متغیر تعدیل گر بسیار مهم در این ارتباط در نظر گرفته شود. بنابراین با توجه به مطالب فوق در تحقیق حاضر به دنبال پاسخ دادن به سوال زیر هستیم: اندازه شرکت رابطه بین افزایش استقلال هیات مدیره و کیفیت گزارشگری مالی را تعدیل می کند؟

کلیدواژه ها:

استقلال هیات مدیره ، کیفیت حسابرس ، اندازه شرکت ، کیفیت صورت های مالی