واکاوی جرم شناختی خشونت خانگی علیه کودکان در فضای مجازی با تاکید بر سیاست های افتراقی کیفری ایران

پیشرفت فناوری های ارتباطی و گسترش روزافزون فضای مجازی اگرچه فرصت های بیشماری را برای تعاملات انسانی فراهم آورده است اما همزمان بستری برای ظهور و بروز اشکال نوین خشونت به ویژه علیه کودکان ایجاد کرده است. مقاله حاضر به واکاوی جرم شناختی پدیده خشونت خانگی علیه کودکان در فضای مجازی با تاکید بر سیاست های افتراقی کیفری ایران می پردازد. این پژوهش با بهره گیری از روش توصیفی- تحلیلی و با مطالعه اسناد کتابخانه ای قوانین داخلی و اسناد بین المللی به این پرسش اساسی پاسخ می گوید که نظام حقوقی ایران تا چه اندازه در حمایت های افتراقی از کودکان قربانی خشونت خانگی در فضای مجازی موفق بوده است. یافته های تحقیق نشان می دهد که علی رغم تصویب قانون حمایت از کودکان و نوجوانان در سال ۱۳۹۹ و شناسایی عنوان مجرمانه برقراری ارتباط برای ارتکاب اعمال نامشروع جنسی، سیاست کیفری ایران با کاستی های جدی در حوزه جرم انگاری افتراقی، آیین دادرسی ویژه و اقدامات پیشگیرانه روبه روست. این مقاله با استناد به اسناد بین المللی از جمله کنوانسیون حقوق کودک و تفسیر عمومی شماره ۲۵ کمیته حقوق کودک سازمان ملل متحد (۲۰۲۱) و با بهره گیری از تجارب تقنینی کشورهای پیشگام راهکارهایی برای اصلاح سیاست جنایی ایران در قالب حمایت های افتراقی ماهوی، شکلی و پیشگیرانه ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

خشونت خانگی ، فضای مجازی ، حقوق کودک ، سیاست افتراقی کیفری ، جرم شناسی