ارائه الگوی توسعه حمل و نقل دریایی با تمرکز بر زیرساخت های نوین مالی

حمل و نقل دریایی ستون فقرات تجارت بین المللی و موتور محرکه اقتصاد جهانی است. با این حال این صنعت با چالش های ساختاری عظیمی از جمله نیاز به نوسازی ناوگان و بنادر، گذار به سمت سوخت های پاک و دیجیتال سازی فرآیندها روبرو است که مستلزم سرمایه گذاری های کلان در طول دهه های آینده است. مدل های مالی سنتی غالبا پاسخگوی این حجم از نیازهای سرمایه ای نوین و پرریسک نیستند. این مقاله با بهره گیری از روش تحقیق آمیخته (کمی-کیفی) و با اتکا به تحلیل محتوای نظام مند ادبیات و مطالعه موردی به این پرسش محوری می پردازد که چگونه زیرساخت های نوین مالی می توانند به عنوان بستری برای تسهیل و تسریع توسعه پایدار حمل و نقل دریایی عمل کنند. چارچوب نظری مقاله تلفیقی از نظریه های مالی، سبز، اقتصاد دیجیتال و مدیریت زنجیره تامین است. یافته های تحقیق نشان می دهد که ابزارهایی مانند «مالی سازی دارایی های دریایی مبتنی بر توکن»، «صکوک سبز (اسلامی) برای پروژه های زیست محیطی بنادر»، «بیمه های پارامتریک برای ریسک های اقلیمی و پلتفرم های تامین مالی جمعی برای پروژه های کوچک مقیاس»، می توانند شکاف سرمایه گذاری را پر کنند. همچنین راه اندازی کریدورهای مالی دیجیتال «سبز» با محوریت فناوری دفتر کل توزیع شده (DLT)، شفافیت، کارایی و دسترسی به سرمایه را به طور چشمگیری افزایش می دهد. در نهایت مقاله یک الگوی جامع پنج بعدی ارائه می دهد که ابعاد فنی، مالی، مقرراتی، محیط زیستی و همکاری بین المللی را برای پیاده سازی موفق این زیرساخت های نوین تلفیق می کند. این الگو می تواند راهنمای سیاست گذاران، نهادهای مالی و فعالان صنعت در طراحی بوم سازگان مالی آینده نگر برای حمل و نقل دریایی باشد.

کلیدواژه ها:

حمل و نقل ، دریایی ، زیر ساخت مالی ، نوین ، مالی سازی ، دارایی ، صکوک سبز ، فین تک