بررسی نگاره بایسنقرمیرزا و ملازمان در شکار در شاهنامه بایسنقری

نگاره «بایسنقر میرزا و ملازمان در شکار» نمونه ای فاخر از نگارگری دوره تیموری است که در آن جزئیات فراوانی از جمله پوشش افراد نقش بسیاری در روایت داستان و انتقال مفاهیم ایفا می کند. تحلیل عناصر پوشاک موجب درک مرتبه افراد با توجه به نوع فعالیت آنها می شود و نگارگری های موجود در دوره تیموری با نمایش جزئیات دقیق پوشاک به شناخت جایگاه و منزلت افراد مدد برساند. این پژوهش سعی دارد تا با بررسی پوشاک و پوشش سر در نگاره بایسنقر میرزا و ملازمان در شکار به رابطه میان طبقات اجتماعی و طرح و فرم پوشاک دست یابد. حال سوال این است که هنرمند نگاره بایسنقر میرزا و ملازمان در شکار در شاهنامه بایسنقوری تا چه میزان از پوشاک در نمایش منزلت افراد بهره برده است؟ فرض بر آن است که نگارگر نگاره بایسنقر میرزا و ملازمان در شکار در شاهنامه بایسنقری، پوشاک را به عنوان یک عنصر بصری انتخاب کرده و با استفاده از فرم های مختلف پوشاک در جهت نمایش منزلت افراد بهره برده است. هدف از این پژوهش واکاوی رابطه پوشاک با مرتبه اجتماعی افراد در نگارگری تیموری است. شیوه گردآوری اطلاعات به صورت کتابخانه ای، اسنادی و منابع اینترنتی است و رویکرد پژوهش توصیفی-تحلیلی می باشد.

کلیدواژه ها:

تیموری ، شاهنامه بایسنقری ، نگارگری ، پوشاک ، منزلت