واکاوی استعفای خاموش در صنعت گردشگری و هتل داری

پدیده استعفای خاموش موضوعی بی سابقه نیست، با این حال تاکنون پژوهشی با هدف واکاوی پیوند آن با سازه های نظری مدیریت منابع انسانی و رفتار سازمانی منتشر نشده است. از این رو، نوشتار تحلیلی حاضر درصدد تبیین ارتباط میان استعفای خاموش و مفاهیمی است که به طور معمول توسط پژوهشگران حوزه گردشگری و هتل داری برای تحلیل رفتارهای سازمانی مشابه به کار می روند. در این مطالعه، برای پایش روند تکوین این پدیده نوظهور از ادبیات خاکستری بهره گرفته شد و هم زمان، به منظور شناسایی متغیرهای مرتبط و تبیین بسترهای پژوهش های تجربی و نظریه پردازی های آتی، پیشینه پژوهش های علمی مورد بازنگری قرار گرفت. در شرایط کنونی، شیوع استعفای خاموش به علت دگرگونی های ساختاری محیط های کاری پس از بحران کرونا، بیشتر در میان نیروهای جوان تر دیده می شود. این رفتار اگرچه با اعتراضات سازمان یافته جمعی همچون کار طبق مقررات و کار در حد دستمزد هم پوشانی دارد، واجد ابعاد روان شناختی بوده و بر اساس سازه هایی چون کناره گیری از کار، بدبینی پرسنل و سکوت سازمانی قابل تحلیل است. برای تسهیل روند سنجش و مفهوم سازی این پدیده، مدل های نظری متعددی معرفی شده اند (شامل رفتار شهروندی سازمانی، مبادله اجتماعی، قرارداد روان شناختی، عدالت سازمانی، تئوری تضاد، نظریه برابری، الگوی دوعاملی هرزبرگ، تقاضاها-منابع شغلی و حفاظت از منابع). یافته های این پژوهش با ارائه توصیه های عملیاتی به مدیران صنعت گردشگری و هتل داری، زمینه پیشگیری از بروز استعفای خاموش و همچنین شیوه مواجهه اثربخش با آن را فراهم می سازد.

کلیدواژه ها:

استعفای خاموش ، رفتار کناره گیری ، دلبستگی کاری ، رفتار شهروندی سازمانی ، عملکرد فرانقش ، نسل ها