موانع ساختاری و راهبردهای پذیرش فناوری های هوشمند در مدیریت منابع انسانی شهرداری ها: درس آموخته هایی از کشورهای پیشرو و کاربست آن برای ایران

علیرغم پتانسیل بالای فناوری های هوشمند نظیر هوش مصنوعی، اینترنت اشیا و تحلیل داده ها در متحول سازی مدیریت منابع انسانی، شهرداری ها به ویژه در کشورهای در حال توسعه با موانع ساختاری متعددی در مسیر پذیرش این فناوری ها مواجه اند. این پژوهش با هدف شناسایی این موانع و ارائه ی راهبردهای عملیاتی برای غلبه بر آن ها، با استفاده از روش مرور سیستماتیک و تحلیل محتوای ۴۵ مقاله ی معتبر بین المللی و تطبیق آن با وضعیت شهرداری های ایران انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که اگرچه کشورهای پیشرویی همچون سنگاپور، استرالیا و بریتانیا با بهره گیری از این فناوری ها موفق به کاهش هزینه های عملیاتی (تا ۲۵٪)، افزایش شفافیت (تا ۳۰٪) و بهبود کیفیت تصمیم گیری شده اند، اما سه مانع اصلی یعنی هزینه های بالای پیاده سازی، کمبود نیروی متخصص و مقاومت فرهنگی، روند دیجیتالی سازی را در شهرداری های ایران با کندی مواجه ساخته است. نتایج پژوهش بر ضرورت سرمایه گذاری هدفمند، طراحی برنامه های آموزشی سطح بندی شده، مدیریت تغییرات فرهنگی از طریق مشوق های شغلی و آغاز با پروژه های پایلوت تاکید دارد. این راهبردها می توانند شکاف موجود را کاهش داده و مسیر تحول دیجیتال را در مدیریت منابع انسانی شهرداری ها هموار سازند.

کلیدواژه ها:

مدیریت منابع انسانی ، شهرداری ، موانع پذیرش فناوری ، تحول دیجیتال ، ایران