مدیریت بهره وری استانداردهای سلامت ایمنی و محیط زیست در آتش نشانی فرودگاهی

آتش نشانی فرودگاهی یکی از حساس ترین و پیچیده ترین شاخه های ایمنی صنعتی است که به دلیل حضور سوخت های جت، ترافیک بالای مسافری و ساختارهای فنی پیچیده هواپیماها نیازمند رویکردی فراتر از اطفاء ساده آتش است. این پژوهش با هدف تحلیل کاربرد اصول HSE در آتش نشانی فرودگاهی، شناسایی چالش های موجود و ارائه راهکارهای عملی مبتنی بر استانداردهای جهانی طراحی شده است. با تمرکز بر سوخت جت به عنوان خطر اصلی ابتدا خصوصیات علمی احتراق و خطرات آن در محیط فرودگاهی بررسی شد. سپس استانداردهای بین المللی به ویژه ICAO و NFPA و چارچوب های قانونی ملی ایران تحلیل گردید. سیستم های پاسخ اضطراری، ابعاد سلامت کارکنان و جامعه و پیامدهای زیست محیطی رواناب های اطفاء حریق نیز مورد بررسی قرار گرفت، همچنین چالش های خاص فرودگاه های ایران از جمله شرایط آب و هوایی، خشک، پراکندگی مسئولیت های سازمانی و وابستگی به تجهیزات وارداتی مورد توجه قرار گرفت و راهکارهای بومی سازی شده ارائه شد. در نهایت، چشم انداز آینده آتش نشانی فرودگاهی با تاکید بر فناوری های نوین مانند ربات های آتش نشانی و سنسورهای هوشمند، کف های سازگار با محیط زیست و فرهنگ سازمانی مبتنی بر سلامت، ایمنی و محیط زیست مورد بحث قرار گرفت. یافته ها نشان می دهد که موفقیت در این حوزه مستلزم یکپارچه سازی ابعاد سلامت، ایمنی و محیط زیست در یک چارچوب یکپارچه است که همزمان جان انسان ها، سلامت جامعه و سلامت اکوسیستم را تضمین کند.

کلیدواژه ها:

آتش نشانی فرودگاهی ، سوخت جت ، استاندارد ، ایمنی و بهداشت