مالیات بر عایدی سرمایه

مالیات بر عایدی سرمایه (Capital Gains Tax – CGT) به عنوان یک ابزار مالیاتی استراتژیک، نقش مهمی در مدیریت سرمایه های غیرمولد، کاهش سفته بازی و ارتقای عدالت مالیاتی دارد. کشورهای پیشرفته با طراحی دقیق CGT توانسته اند نقدینگی غیرمولد را به سرمایه گذاری های مولد هدایت کنند و ثبات بازار دارایی ها را افزایش دهند. در ایران، نوسانات شدید بازار مسکن، ارز، طلا و سایر دارایی ها، ضرورت ایجاد یک چارچوب مالیاتی برای مالیات بر عایدی سرمایه را برجسته کرده است. این مقاله با مرور نظریه های اقتصادی، تحلیل تجربیات بین المللی و بررسی وضعیت اقتصادی ایران، به بررسی مزایا، چالش ها و پیشنهادات سیاستی در پیاده سازی CGT در اقتصاد کشور می پردازد. یافته ها نشان می دهد که اجرای CGT می تواند منجر به افزایش درآمد پایدار دولت، کاهش سوداگری در بازار دارایی ها و توزیع عادلانه تر ثروت شود، اما موفقیت آن منوط به زیرساخت اطلاعاتی، طراحی نرخ گذاری مناسب و معافیت های هوشمند است (IMF, ۲۰۲۱; Piketty, ۲۰۱۴).

کلیدواژه ها:

مالیات بر عایدی سرمایه ، CGT ، بازار دارایی ، عدالت مالیاتی ، سرمایه گذاری