فراموشی استراتژیک و نوآوری سازمانی در هلدینگ های چند رشته ای: تبیین نقش قابلیت های پویا در بستر پیچیدگی محیط

در هلدینگ های بزرگ چندرشته ای، که در مسیر بین المللی سازی با تنوع بازارها، تفاوت های نهادی و پیچیدگی های محیطی فزاینده مواجه هستند، توانایی بازنگری در دانش ها و رویه های سازمانی نقش تعیین کننده ای در ارتقای نوآوری و رقابت پذیری ایفا می نماید. در این بین، فراموشی استراتژیک به عنوان مکمل یادگیری سازمانی، به سازمان ها کمک می کند تا دانش ها و الگوهای منسوخ را کنار گذاشته و زمینه را برای انطباق با الزامات بازارهای بین المللی فراهم سازند. با این حال، سازوکارهای اثرگذاری این مفهوم بر نوآوری سازمانی در بستر هلدینگ های چندرشته ای و در فرآیند بین المللی سازی، به طور نظام مند تبیین نشده است. هدف این پژوهش، بررسی تاثیر فراموشی استراتژیک بر نوآوری سازمانی با تبیین نقش قابلیت های پویا در شرایط پیچیدگی محیطی با تاکید بر بین المللی سازی است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، آمیخته اکتشافی است. در فاز کیفی، با استفاده از مصاحبه های نیمه ساختاریافته با خبرگان و مدیران ارشد هلدینگ های فعال در بازارهای بین المللی، ابعاد و مولفه های کلیدی شناسایی و از طریق تحلیل تماتیک کدگذاری گردید. در فاز کمی، مدل استخراج شده با استفاده از داده های حاصل از پرسشنامه و به کارگیری مدل سازی معادلات ساختاری مورد آزمون قرار گرفت. نتایج نشان داد که فراموشی استراتژیک تاثیر مثبت و معناداری بر نوآوری سازمانی دارد و این رابطه از طریق قابلیت های پویا تقویت می شود. همچنین، پیچیدگی محیطی در بازارهای بین المللی، به عنوان یک عامل زمینه ای، شدت روابط میان متغیرها را تعدیل می کند. یافته ها بیانگر آن است که هلدینگ های چندرشته ای برای موفقیت در فرآیند بین المللی سازی، نیازمند مدیریت هم زمان فرآیندهای یادگیری و فراموشی و توسعه قابلیت های پویا در مواجهه با محیط های پیچیده و چندسطحی هستند.

کلیدواژه ها:

فراموشی استراتژیک ، نوآوری سازمانی ، قابلیت های پویا ، بین المللی سازی ، پیچیدگی محیطی ، هلدینگ های چندرشته ای