طراحی مدل کاهش کوتاه بینی مدیریتی مدیران مالی با تاکید بر تفکر راهبردی، آینده نگری و پایداری درآمدی؛ مطالعه موردی شهرداری شیراز

کوتاه بینی مدیریتی در نظام مالی شهرداری ها یکی از چالش های مهم در مسیر تحقق پایداری مالی، توسعه متوازن شهری و حکمرانی مطلوب محسوب می شود. تمرکز بیش از حد مدیران مالی بر نتایج کوتاه مدت، تامین فوری منابع، تحقق اهداف سالانه و حل مسائل جاری می تواند به تصمیم گیری های مقطعی، افزایش وابستگی به درآمدهای ناپایدار و غفلت از پیامدهای بلندمدت مالی و توسعه ای منجر شود. پژوهش حاضر با هدف طراحی مدل کاهش کوتاه بینی مدیریتی مدیران مالی با تاکید بر تفکر راهبردی، آینده نگری و پایداری درآمدی در شهرداری شیراز انجام شده است. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی–پیمایشی و مبتنی بر رویکرد آمیخته است. جامعه آماری پژوهش شامل مدیران، معاونان، کارشناسان مالی و متخصصان حوزه مدیریت شهری و مالی شهرداری شیراز است. در این پژوهش، مولفه هایی همچون تفکر راهبردی، آینده نگری مدیریتی، فشارهای بودجه ای، نظام ارزیابی عملکرد، استقلال تصمیم گیری مالی، شفافیت مالی و پایداری درآمدی به عنوان عوامل موثر بر کوتاه بینی مدیریتی مورد بررسی قرار می گیرند. انتظار می رود نتایج پژوهش نشان دهد که افزایش تفکر راهبردی و آینده نگری، تقویت شفافیت و اصلاح نظام ارزیابی عملکرد می تواند به کاهش تصمیم گیری های کوتاه مدت و ارتقای پایداری مالی شهرداری منجر شود. همچنین، وابستگی به درآمدهای ناپایدار، فشار برای تحقق اهداف کوتاه مدت و ضعف برنامه ریزی بلندمدت از مهم ترین عوامل تقویت کننده کوتاه بینی مدیران مالی شناسایی می شوند. در نهایت، مدل پیشنهادی پژوهش می تواند به عنوان چارچوبی برای حرکت از مدیریت مالی روزمره و واکنشی به مدیریت مالی راهبردی، آینده نگر و پایدار در شهرداری شیراز مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

کوتاه بینی مدیریتی ، مدیران مالی ، تفکر راهبردی ، آینده نگری ، پایداری مالی ، درآمدهای پایدار ، شهرداری شیراز