طراحی سبد بهینه درآمدی شهرداری تهران با رویکرد مدیریت ریسک (الگوی مارکویتز)

سلامت مالی شهرداری ها به عنوان نهادهای ارائه دهنده خدمات شهری، از اهمیت راهبردی برخوردار است. با توجه به وابستگی شدید درآمدهای شهرداری تهران به منابع ناپایدار و متاثر از نوسانات اقتصادی، پژوهش حاضر با هدف طراحی سبد بهینه درآمدی این شهرداری با رویکرد مدیریت ریسک و بهره گیری از الگوی مارکویتز انجام شده است. این پژوهش از نوع کاربردی و با رویکرد کمی، داده های درآمدی شهرداری تهران را در دوره زمانی ۱۳۸۰ تا ۱۳۹۴ تحلیل نموده و با محاسبه بازده مورد انتظار، واریانس و کوواریانس منابع درآمدی، مرز کارای سبد درآمدی را ترسیم می کند. نتایج نشان می دهد که ساختار موجود درآمدی شهرداری تهران با سبد بهینه مبتنی بر معیارهای کمینه سازی ریسک و بیشینه سازی بازده، فاصله معناداری دارد و نیازمند بازتوزین اساسی است. بر اساس یافته ها، افزایش سهم درآمدهای پایدار و مستمر و کاهش وابستگی به درآمدهای ناپایدار، ضمن کاهش ریسک کلی سبد درآمدی، می تواند به پایداری مالی شهرداری و تداوم ارائه خدمات شهری کمک نماید.

کلیدواژه ها:

سبد بهینه درآمدی ، مدیریت ریسک ، الگوی مارکویتز ، شهرداری تهران ، مرز کارا ، تنوع بخشی درآمدی