شناسایی عوامل موثر بر موفقیت اجرای دورکاری با بهره گیری از هوش مصنوعی و بررسی تاثیر آن بر عوامل روان شناختی بهره وری نیروی کار در آموزش و پرورش استان قزوین

بررسی پژوهش حاضر با هدف شناسایی عوامل موثر بر موفقیت اجرای دورکاری با بهره گیری از هوش مصنوعی و تاثیر آن بر عوامل روان شناختی بهره وری نیروی کار در آموزش و پرورش استان قزوین صورت گرفته است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر نحوه انجام تحقیق از نوع پژوهش های آمیخته اکتشافی کیفی-کمی است. پژوهش در سه مرحله اجرا شده است؛ در مرحله اول که به صورت کیفی با استراتژی تحلیل محتوا انجام شده است، داده ها از طریق انجام مصاحبه های نیمه ساختار یافته با ۱۵ نفر از متخصصین حوزه مدیریت منابع انسانی و فناوری اطلاعات و همچنین مدیران و کارکنان آموزش و پرورش استان قزوین گردآوری شده و سپس تم های کلیدی و مولفه ها استخراج شده و تحلیل محتوای کیفی داده ها با استفاده از نرم افزار تخصصی MAXQDA انجام گرفت. در مرحله دوم که به صورت کمی انجام گردیده با استفاده از روش دلفی مولفه های اصلی مورد ارزیابی و اعتبارسنجی قرار گرفت و در نهایت هشت مولفه: ۱- زیرساخت فناوری و هوش مصنوعی، ۲- مدیریت و رهبری سازمانی، ۳- منابع انسانی و توسعه کارکنان، ۴- فرهنگ و سرمایه اجتماعی سازمان، ۵- بهره وری و مدیریت عملکرد، ۶- سلامت رفاه و تعادل زندگی کاری، ۷- قانون مقررات و حاکمیت دیجیتال، و ۸- اعتماد، امنیت و اخلاق دیجیتال به عنوان عوامل موثر بر موفقیت اجرای دورکاری با بهره گیری از هوش مصنوعی شناسایی شدند. در مرحله سوم رابطه اجرای موفق دورکاری با عوامل روان شناختی بهره وری نیروی کار با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون مورد بررسی قرار گرفت و نتایج نشان داد که اجرای موفق دورکاری با متغیرهای انگیزش شغلی، رضایت شغلی و سلامت روان همبستگی مثبت و معنادار و با متغیرهای استرس شغلی و فرسودگی شغلی همبستگی معکوس و معناداری دارد.

کلیدواژه ها:

دورکاری ، هوش مصنوعی ، عوامل روانشناختی ، بهره وری ، تحلیل محتوا