شناسایی عوامل موثر بر ترک شغل نیروی کار نسل Z

ترک شغل نیروی کار نسل Z به یکی از چالش های مهم سازمان های دولتی و خصوصی تبدیل شده است؛ به گونه ای که حفظ و نگهداشت این نسل، مستلزم شناخت دقیق عوامل موثر بر تصمیم به ترک شغل می باشد. هدف این پژوهش، شناسایی عوامل موثر بر ترک شغل نیروی کار نسل Z در سازمان های دولتی و خصوصی است. پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر ماهیت، کیفی بوده و با رویکرد توصیفی تحلیلی انجام شده است. جامعه پژوهش شامل خبرگان آشنا با مسائل منابع انسانی و رفتار شغلی نیروی کار نسل Z، از جمله مدیران ارشد، مدیران منابع انسانی و کارشناسان باسابقه سازمان های دولتی و خصوصی است که به صورت هدفمند انتخاب شده اند. گردآوری داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته با حدود پانزده نفر از خبرگان انجام شده و فرآیند نمونه گیری تا دستیابی به اشباع نظری ادامه یافته است. داده های حاصل با استفاده از روش تحلیل مضمون مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته اند. نتایج تحلیل داده ها منجر به شناسایی چهار مقوله اصلی شامل عوامل شخصیتی و فردی، عوامل سازمانی و مدیریتی، عوامل محیطی و ساختاری و عوامل شغلی و محتوای کار شد. این مقوله ها نشان می دهند که ترک شغل نیروی کار نسل Z پدیده ای چندبعدی است که متاثر از تعامل ویژگی های فردی، شیوه های مدیریتی، شرایط سازمانی و ماهیت شغل می باشد. بر اساس نتایج پژوهش، توجه به معناداری شغل، انعطاف پذیری ساختارها، عدالت سازمانی، کیفیت روابط مدیریتی و فراهم سازی فرصت های رشد و یادگیری، نقش مهمی در کاهش تمایل به ترک شغل این نسل دارد. یافته های پژوهش می تواند مبنایی برای بازنگری در سیاست ها و رویه های مدیریت منابع انسانی و طراحی محیط های کاری متناسب با انتظارات نیروی کار نسل Z در سازمان های دولتی و خصوصی فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

نسل Z ، ترک شغل ، رضایت شغلی ، انگیزش درونی ، عدالت سازمانی ، تعادل کار و زندگی ، نگهداشت کارکنان