سنجش رابطه میان آزادی عمل شغلی و دلبستگی سازمانی کارکنان با تمرکز بر نقش واسطه ای حق اظهار نظر پرسنل

دلبستگی سازمانی نیروهای انسانی نقشی تعیین کننده در توسعه و پیشرفت مجموعه های کاری دارد. در این راستا، پژوهش فعلی با بهره گیری از الگوی منابع و تقاضاهای شغلی، ارتباط بین آزادی عمل کاری، حق ابراز نظر پرسنل و تعهد شغلی را در بین کارکنان فعال در صنایع خدماتی ایران واکاوی کرده است. علاوه بر این، پژوهش مذکور جایگاه و اهمیت متغیر صدای کارکنان را در قالب یک عامل واسطه ای میان استقلال کاری و دلبستگی شغلی تحلیل می کند. جهت ارزیابی الگوی مفهومی تحقیق، رویکرد مدل سازی معادلات ساختاری بر روی نمونه ای متشکل از صد و هشتاد شاغل در حوزه خدمات ایران پیاده سازی گردید. نتایج به دست آمده بیانگر آن است که متغیر ابراز نظر پرسنل توانسته است به صورت جزئی نقش واسط را در پیوند میان خودپیروی شغلی و تعهد کاری ایفا نماید. این مطالعه با تبیین علمی رابطه میان آزادی عمل شغلی و تعهد کاری در کنار تحلیل تاثیرات واسطه ای ابراز نظر کارکنان، به غنای ادبیات نظری این حوزه می افزاید. از سوی دیگر، نوشتار حاضر دیدگاهی عمیق و همه جانبه درباره نقش کلیدی آزادی عمل در کار و شنیده شدن صدای پرسنل جهت ارتقای دلبستگی نیروها در اختیار سیاست گذاران سازمانی قرار می دهد. در نهایت، دستاوردهای این بررسی به تصمیم گیرندگان حوزه منابع انسانی و سرپرستان نشان می دهد که با تفویض اختیار و فراهم سازی بسترهای مناسب جهت اشتراک گذاری نظرات افراد در بدنه سازمان، چطور می توان بهره وری و کارایی کل مجموعه را بهبود بخشید.

کلیدواژه ها:

آزادی عمل شغلی ، اظهار نظر پرسنل ، دلبستگی سازمانی ، الگوی تقاضاها و منابع کاری