راهکارهای کاهش آلودگی هوای شهری با استفاده از انرژی های تجدیدپذیر

در دهه های اخیر، افزایش سریع جمعیت شهری و رشد مصرف سوخت های فسیلی موجب تشدید آلودگی هوا و بروز چالش های زیست محیطی گسترده در شهرها شده است. این مقاله با هدف بررسی و تحلیل نقش انرژی های تجدیدپذیر در کاهش آلودگی هوای شهری، به مرور نظام مند مطالعات منتشرشده بین سال های ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۵ می پردازد. جست وجو در پایگاه های علمی بین المللی نظیر Scopus، ScienceDirect و Google Scholar با استفاده از کلیدواژه هایی همچون renewable energy, urban air pollution و sustainable cities انجام شد. نتایج مرور نشان می دهد که به کارگیری انرژی های خورشیدی، بادی، زیست توده، و هیدروژنی می تواند به طور چشمگیری در کاهش انتشار گازهای آلاینده نظیر CO₂، NOₓ و ذرات معلق موثر باشد. مطالعات مختلف بیانگر آن است که جایگزینی سامانه های انرژی پاک در بخش های حمل ونقل، ساختمان و صنایع شهری، بهبود قابل توجهی در شاخص های کیفیت هوا ایجاد کرده است. با این حال، چالش هایی مانند هزینه های اولیه بالا، محدودیت های فنی، و ضعف سیاست های حمایتی مانع از بهره برداری کامل از این ظرفیت ها می شود. در نهایت، نتایج این مرور بر ضرورت تدوین راهبردهای یکپارچه ی شهری و تقویت سرمایه گذاری در فناوری های تجدیدپذیر به عنوان راهکاری پایدار برای بهبود کیفیت هوای شهرها تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

آلودگی ، هوای شهری ، انرژی ، تجدیدپذیر