تدوین الگوی حسابداری منابع انسانی در بخش دولتی

در اقتصاد دانش بنیان معاصر، منابع انسانی به عنوان مهم ترین دارایی سازمان ها شناخته می شوند و نقش تعیین کننده ای در تحقق اهداف راهبردی، ارتقای بهره وری و ایجاد مزیت رقابتی دارند. با وجود اهمیت روزافزون سرمایه انسانی، نظام های حسابداری سنتی عمدتا قادر به شناسایی، اندازه گیری و گزارش ارزش اقتصادی منابع انسانی نیستند و کارکنان را صرفا به عنوان هزینه تلقی می کنند. این مسئله در بخش دولتی که بخش قابل توجهی از منابع و بودجه عمومی صرف توسعه و نگهداری نیروی انسانی می شود، از اهمیت بیشتری برخوردار است. هدف پژوهش حاضر تدوین الگوی حسابداری منابع انسانی در بخش دولتی با استفاده از رویکرد آمیخته است. در بخش کیفی پژوهش، با بهره گیری از مصاحبه های نیمه ساختاریافته با خبرگان حوزه حسابداری، مدیریت منابع انسانی و مدیران ارشد سازمان های دولتی، عوامل موثر بر استقرار حسابداری منابع انسانی شناسایی شد. داده های کیفی با روش تحلیل مضمون مورد بررسی قرار گرفت. در بخش کمی، مدل استخراج شده از مرحله کیفی از طریق پرسشنامه و تحلیل معادلات ساختاری مورد آزمون قرار گرفت. نتایج نشان داد که ابعاد اصلی الگوی حسابداری منابع انسانی در بخش دولتی شامل اندازه گیری ارزش منابع انسانی، افشای اطلاعات سرمایه انسانی، حمایت قانونی و نهادی، زیرساخت های فناوری اطلاعات، فرهنگ سازمانی، نظام ارزیابی عملکرد و تصمیم گیری مدیریتی است. یافته ها بیانگر آن است که استقرار نظام حسابداری منابع انسانی می تواند موجب افزایش شفافیت مالی، بهبود تخصیص منابع، ارتقای پاسخگویی و بهبود کیفیت تصمیم گیری در سازمان های دولتی شود.

کلیدواژه ها:

حسابداری منابع انسانی ، سرمایه انسانی ، بخش دولتی ، رویکرد آمیخته ، الگوی حسابداری ، مدیریت منابع انسانی