تحلیل رابطه سرمایه انسانی و رشد اقتصادی در ایران در چارچوب نظریه رشد درون زا

رشد اقتصادی پایدار یکی از مهم ترین اهداف سیاست گذاری اقتصادی در کشورهای در حال توسعه است. در سال های اخیر، نظریه های رشد درون زا بر نقش سرمایه انسانی به عنوان یکی از عوامل اصلی رشد اقتصادی تاکید کرده اند. هدف این پژوهش بررسی نقش سرمایه انسانی در فرآیند رشد اقتصادی ایران با تکیه بر مبانی نظری اقتصاد رشد و شواهد تجربی موجود است. روش تحقیق در این مطالعه توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر بررسی ادبیات نظری و تجربی است. نتایج پژوهش نشان می دهد که سرمایه انسانی از طریق افزایش بهره وری نیروی کار، تسهیل انتقال فناوری و تقویت نوآوری می تواند نقش مهمی در رشد اقتصادی ایفا کند. با این حال، چالش هایی مانند عدم تطابق نظام آموزشی با نیازهای بازار کار، مهاجرت نخبگان و محدودیت سرمایه گذاری در تحقیق و توسعه از جمله موانع بهره گیری کامل از ظرفیت های سرمایه انسانی در ایران به شمار می روند. در نهایت، تقویت کیفیت آموزش، توسعه مهارت های تخصصی و افزایش سرمایه گذاری در تحقیق و توسعه به عنوان راهکارهای مهم برای ارتقای رشد اقتصادی کشور پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

سرمایه انسانی ، رشد اقتصادی ، اقتصاد ایران ، نظریه رشد درون زا ، توسعه اقتصادی