تحلیل رابطه بین افشای اطلاعات اجتماعی (S در ESG) و اعتماد عمومی شهروندان به شهرداری شیراز

مسئله اصلی پژوهش حاضر، تبیین نقش افشای اطلاعات اجتماعی به عنوان بعد اجتماعی چارچوب محیط زیستی، اجتماعی و حاکمیتی (ESG) در شکل گیری اعتماد عمومی شهروندان به شهرداری شیراز است. هدف پژوهش، بررسی رابطه افشای اطلاعات اجتماعی با اعتماد عمومی و تعیین اثر ابعاد افشای سرمایه انسانی، مسئولیت و عدالت اجتماعی، و مشارکت و پاسخگویی بر اعتماد شهروندان بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی پیمایشی و همبستگی است. جامعه آماری شامل شهروندان بالای ۱۸ سال ساکن مناطق یازده گانه شهرداری شیراز بود که از میان آنان، ۴۰۰ نفر با روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای متناسب با جمعیت مناطق انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه محقق ساخته گردآوری و پس از بررسی روایی محتوایی، صوری و سازه و همچنین پایایی آن، با بهره گیری از آمار توصیفی، تحلیل همبستگی، رگرسیون و مدل سازی معادلات ساختاری به روش حداقل مربعات جزئی تحلیل شدند. یافته ها نشان داد افشای اطلاعات اجتماعی بر اعتماد عمومی شهروندان اثر مثبت و معناداری دارد و ۲۹ درصد از تغییرات اعتماد عمومی را تبیین می کند (β=۰.۵۴،R۲=۰.۲۹،p<۰.۰۵). همچنین، افشای سرمایه انسانی (β=۰.۳۲)، مسئولیت و عدالت اجتماعی (β=۰.۴۱) و مشارکت و پاسخگویی (β=۰.۲۷) اثر مثبت و معناداری بر اعتماد عمومی داشتند و مدل تفکیکی توانست ۳۷ درصد از واریانس اعتماد عمومی را تبیین کند. در میان ابعاد بررسی شده، افشای مسئولیت و عدالت اجتماعی بیشترین اثر را بر اعتماد شهروندان نشان داد. بر این اساس، استقرار نظام منسجم و استاندارد گزارشگری اجتماعی، شفاف سازی توزیع خدمات، اطلاع رسانی درباره حمایت از گروه های آسیب پذیر و تقویت سازوکارهای مشارکت و پاسخگویی می تواند به افزایش اعتماد عمومی به شهرداری شیراز منجر شود.

کلیدواژه ها:

افشای اطلاعات اجتماعی ، اعتماد عمومی ، ESG ، گزارشگری پایداری ، شهرداری شیراز