تحریم در فقه اسلامی و تحلیل مشروعیت، حدود اخلاقی و کارکرد اجتماعی در پرتو دیدگاه های کلاسیک و علوم شناختی (رویکرد میان رشته ای)

این تحقیق با هدف بررسی تحریم در فقه اسلامی و تحلیل مشروعیت، حدود اخلاقی و کارکرد اجتماعی در پرتو دیدگاه های کلاسیک و علوم شناختی انجام شده است. از لحاظ روش این پژوهش به صورت کیفی و مروری است از لحاظ هدف کاربردی است. جامعه و ابزار این تحقیق مقالات اسناد و کتب قبلی در مورد این موضوع می باشند که با تحلیل مدارک قبل نتیجه گیری انجام شده است. نتایج تحقیق نشان داد که تحریم در فقه اسلامی، به عنوان یک ابزار اجتماعی، دارای مشروعیتی عمیق است که ریشه در اصول حفظ نظام اخلاقی و مصلحت جمعی دارد. با این حال، ادغام یافته های علوم شناختی ضرورت بازنگری در نحوه اعمال این ابزار را ایجاب می کند. تاکید بر « نیت اصلاحی» باید با در نظر گرفتن « تناسب شناختی» همراه شود.یافته های کلیدی نشان می دهند که اثربخشی تحریم صرفا در میزان تسلیم ظاهری فرد هدف نیست، بلکه در پیامدهای طولانی مدت آن بر سلامت روان و جایگاه اجتماعی اوست. تحریم، اگر از مرز هشدار گذشته و به منبع دائمی « درد اجتماعی» تبدیل شود، از دایره ابزارهای اخلاقی خارج شده و مصداق ظلم خواهد بود، حتی اگر نیت اولیه فاعل، خیرخواهانه بوده باشد.

کلیدواژه ها:

تحریم ، فقه اسلامی ، طرد ، مقاطعه ، هجر