تبیین نقش هوش عاطفی در ارتقای رفتارهای شغلی کارکنان دولت

هوش عاطفی یکی از مهم ترین توانمندی های فردی در محیط های کاری است که می تواند بر نحوه تعامل کارکنان، مدیریت هیجانات و بروز رفتارهای شغلی مطلوب اثرگذار باشد. در سازمان های دولتی نیز توجه به این متغیر می تواند نقش مهمی در ارتقای کارایی، همکاری و مسئولیت پذیری کارکنان داشته باشد. در همین راستا پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش هوش عاطفی در ارتقای رفتارهای شغلی کارکنان دولت انجام شد. جامعه آماری پژوهش را کلیه کارکنان یکی از سازمان های دولتی تشکیل دادند و نمونه پژوهش شامل ۲۱۴ نفر بود که با روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی-همبستگی بود. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه هوش عاطفی و پرسشنامه رفتارهای شغلی استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده ها با بهره گیری از آمار توصیفی، ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون خطی و با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۳ انجام گرفت. یافته ها نشان داد که بین هوش عاطفی و رفتارهای شغلی کارکنان دولت رابطه ای مثبت و معنادار وجود دارد (۰۰۱/۰>p؛ ۵۸/۰=r). همچنین نتایج تحلیل رگرسیون خطی حاکی از آن بود که هوش عاطفی توان پیش بینی معنادار رفتارهای شغلی کارکنان را دارد و توانست ۳۴ درصد از واریانس رفتارهای شغلی را تبیین کند (۰۰۱/۰>p؛ ۵۸/۰=β). این نتایج نشان می دهد که هرچه سطح هوش عاطفی کارکنان بالاتر باشد، میزان بروز رفتارهای شغلی مطلوب نیز افزایش می یابد. بر این اساس، می توان نتیجه گرفت که هوش عاطفی یکی از عوامل مهم و اثرگذار در بهبود رفتارهای شغلی کارکنان دولت است و توجه به آن در فرایندهای جذب، آموزش و توسعه منابع انسانی می تواند به ارتقای کارآمدی و اثربخشی سازمانی منجر شود.

کلیدواژه ها:

حمایت ادراک شده سازمانی ، تعهد سازمانی ، کارکنان دولت ، مدیریت دولتی