تبیین رفتار نوآورانه کارکنان در دستگاه های اجرایی دولتی بر پایه مدیریت منابع انسانی دانش محور: نقش میانجی مدیریت دانش و تعلق سازمانی

در سال های اخیر، یکی از چالش های اساسی نظام اداری ایران، کاهش انگیزه شغلی، گسترش روزمرگی سازمانی و کاهش تمایل کارکنان به مشارکت فعال در تحقق اهداف سازمانی بوده است. ساختارهای حقوق و دستمزد ثابت، عدم تمایز در پاداش دهی، و محدودیت های بوروکراتیک موجب شکل گیری نوعی «بی تفاوتی سازمانی» در میان کارکنان دستگاه های اجرایی شده است. در چنین شرایطی، رفتار نوآورانه کارکنان به عنوان یکی از مهم ترین عوامل ارتقای بهره وری و تحول اداری، اهمیت ویژه ای یافته است. هدف این پژوهش تبیین رفتار نوآورانه کارکنان بر اساس مدیریت منابع انسانی دانش محور با نقش میانجی مدیریت دانش و تعلق سازمانی است. پژوهش از نوع کاربردی و به روش توصیفی–همبستگی انجام شده و از مدل سازی معادلات ساختاری (PLS-SEM) استفاده شده است. جامعه آماری شامل کارکنان دستگاه های اجرایی دولتی بوده و داده ها از طریق پرسشنامه استاندارد گردآوری شده است. نتایج نشان می دهد که مدیریت منابع انسانی دانش محور از طریق تقویت مدیریت دانش و افزایش تعلق سازمانی، نقش کلیدی در کاهش بی انگیزگی سازمانی و افزایش رفتار نوآورانه دارد.

کلیدواژه ها:

مدیریت منابع انسانی دانش محور ، مدیریت دانش ، تعلق سازمانی ، رفتار نوآورانه ، بی انگیزگی سازمانی ، دستگاه های اجرایی