تبیین تاثیر سرمایه های نامشهود سازمانی بر عملکرد دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی تهران

پژوهش حاضر با هدف تبیین و تحلیل تاثیر سرمایه های نامشهود سازمانی شامل سرمایه انسانی، سرمایه ساختاری و سرمایه رابطه ای بر عملکرد دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی تهران انجام شده است. در فضای رقابتی و پویای امروزی، سازمان ها برای دستیابی به مزیت رقابتی پایدار، ناگزیر به بهره برداری موثر از دارایی های ناملموس خود هستند. در این میان، سرمایه فکری به عنوان یکی از مهم ترین انواع سرمایه های نامشهود، نقش اساسی در ارتقای نوآوری، بهبود کیفیت فعالیت ها، افزایش بهره وری و در نهایت بهبود عملکرد کلی سازمان ایفا می کند. از این رو، بررسی ابعاد مختلف سرمایه فکری و نحوه اثرگذاری آن ها بر عملکرد سازمانی، می تواند بینشی ارزشمند برای مدیران و تصمیم گیرندگان فراهم آورد. این تحقیق با رویکردی کمی و با استفاده از روش پیمایشی انجام شده است. جامعه آماری شامل اعضای هیئت علمی و کارکنان اداری دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی تهران است که به دلیل آشنایی نزدیک با فرایندها و ساختارهای سازمان، می توانند ارزیابی دقیقی از وضعیت سرمایه فکری و عملکرد دانشگاه ارائه دهند. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه استاندارد سرمایه فکری بونتیس (۱۹۹۸) برای سنجش ابعاد سرمایه انسانی، ساختاری و رابطه ای، و همچنین پرسشنامه ای طراحی شده برای اندازه گیری عملکرد دانشگاه است. داده های گردآوری شده با بهره گیری از نرم افزارهای SPSS و AMOS مورد تجزیه وتحلیل قرار خواهند گرفت. در این تحلیل ها، از آمار توصیفی شامل میانگین و انحراف معیار، و آزمون های استنباطی همچون همبستگی پیرسون، رگرسیون چندگانه و تحلیل معادلات ساختاری استفاده می شود تا روابط بین متغیرها با دقت بررسی گردد. انتظار می رود نتایج این پژوهش موجب ارتقای درک مدیران از نقش سرمایه های نامشهود در بهبود عملکرد دانشگاه های علوم پزشکی شده و پیشنهادهای کاربردی برای سیاست گذاری و برنامه ریزی ارائه دهد.

کلیدواژه ها:

سرمایه نامشهود ، سرمایه انسانی ، سرمایه ساختاری ، سرمایه رابطه ای ، سرمایه فکری