تبیین الگوی بهینه سازی ثبت و گزارشگری دارایی های غیرمنقول در نظام حسابداری بخش عمومی؛ مطالعه موردی: شهرداری منطقه ۱۰ شیراز

املاک و مستغلات در شهرداری ها به عنوان هسته اصلی دارایی های سرمایه ای و غیرمنقول، نقشی بنیادین در ارزیابی توان مالی، وثیقه گذاری، بودجه ریزی عملیاتی و صیانت از حقوق عمومی ایفا می کنند. پژوهش حاضر با هدف تحلیل موانع فرآیندی و ساختاری در ثبت و گزارشگری مالی املاک شهرداری منطقه ۱۰ شیراز و ارائه یک چارچوب مفهومی یکپارچه برای رفع این چالش ها انجام شده است. این تحقیق از نظر هدف، کاربردی و از منظر روش شناسی، توصیفی-تحلیلی با رویکرد کیفی و بررسی اسنادی است. ابزار گردآوری داده ها شامل مصاحبه های ساختاریافته با خبرگان حوزه مالی و املاک شهرداری، تحلیل قوانین و مقررات موضوعه و بررسی سیستم های نرم افزاری موجود (سیستم مالی و سیستم مدیریت املاک) می باشد. یافته های پژوهش نشان می دهد که انفصال اطلاعاتی میان سامانه شهرسازی، املاک و امور مالی (سیستم دفتر کل) منجر به بروز پدیده عدم تطابق دفتری و کاهش شفافیت مالی می شود. در نهایت، الگویی مبتنی بر تلفیق پایگاه داده های جغرافیایی (GIS) با استانداردهای حسابداری بخش عمومی (IPSAS) جهت ارتقای نظام گزارشگری ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

حسابداری بخش عمومی ، مدیریت املاک ، شهرداری شیراز ، استانداردهای حسابداری (IPSAS) ، یکپارچه سازی سیستم ها