تاثیر معنویت در محیط کار بر میزان ریسک پذیری در سازمان آتش نشانی

در سازمان های پرخطر و پرتنش مانند آتش نشانی، کارکنان علاوه بر مواجهه با مخاطرات فیزیکی، نیازمند محیط کاری هستند که حمایت معنوی و روانی نیز فراهم کند. معنویت در محیط کار، با تقویت حس معنا و هدف، ارزش های اخلاقی، تعلق سازمانی و ارتباطات انسانی، می تواند رفتارها و تصمیم گیری های شغلی، به ویژه میزان ریسک پذیری، را تحت تاثیر قرار دهد. هدف این پژوهش بررسی تاثیر ابعاد معنویت در محیط کار بر میزان ریسک پذیری کارکنان سازمان آتش نشانی شهر مشهد بود. پژوهش حاضر از نوع توصیفی-همبستگی و مبتنی بر جامعه آماری کارکنان سازمان آتش نشانی مشهد انجام شد. داده ها با استفاده از پرسشنامه استاندارد جمع آوری شد و ۲۰۰ پرسشنامه معتبر مورد تحلیل قرار گرفت. تحلیل داده ها شامل آمار توصیفی، همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه بود تا روابط بین ابعاد معنویت و ریسک پذیری و سهم هر یک از متغیرها در پیش بینی ریسک پذیری مشخص شود. نتایج نشان داد که معنویت در محیط کار در میان کارکنان آتش نشانی در سطح نسبتا بالایی قرار دارد و ابعاد مختلف آن شامل ارتباطات انسانی، معناگرایی شغلی، حس تعلق به سازمان و ارزش های اخلاقی به طور مثبت و معنادار با میزان ریسک پذیری مرتبط هستند. تحلیل رگرسیون چندگانه بیانگر این بود که این ابعاد می توانند حدود ۴۴ درصد از تغییرات ریسک پذیری را توضیح دهند. ارتباطات انسانی بیشترین تاثیر را بر ریسک پذیری داشت، به گونه ای که کارکنانی که از روابط انسانی مثبت و حمایت های همکاران برخوردار بودند، در مواجهه با خطرات و تصمیم گیری های پرریسک، اعتماد به نفس و آمادگی بیشتری داشتند. سایر ابعاد معنویت مانند معناگرایی شغلی، ارزش های اخلاقی و حس تعلق نیز اثرات مثبت و معناداری بر ریسک پذیری نشان دادند. این یافته ها تاکید می کنند که معنویت در محیط کار نه تنها به ارتقای انگیزه و رضایت شغلی کمک می کند، بلکه نقش موثری در رفتارهای پرخطر و تصمیم گیری های حیاتی کارکنان سازمان های حساس و پرخطر دارد. بر اساس نتایج، پیشنهاد می شود سازمان ها برنامه های ارتقای معنویت، مهارت های ارتباطی و ایجاد حس تعلق سازمانی را به عنوان راهبردهای مدیریتی جهت افزایش ریسک پذیری هوشمندانه کارکنان در محیط های پرخطر اجرا کنند.

کلیدواژه ها:

معنویت در محیط کار ، ریسک پذیری ، آتش نشانی ، تعلق سازمانی ، ارتباطات انسانی