تاثیر فضای مثبت ایستگاه های آتش نشانی بر تمایل کارکنان به ماندن در شغل

ایستگاه های آتش نشانی محیط های عملیاتی و پرتنش محسوب می شوند که کیفیت فضای روانی و اجتماعی آنها می تواند نقش مهمی در حفظ نیروی انسانی ایفا کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر فضای مثبت ایستگاه های آتش نشانی بر تمایل کارکنان به ماندگاری شغلی انجام شد. این مطالعه از نوع توصیفی-همبستگی بوده و داده ها از طریق پرسشنامه های استاندارد از ۱۵۰ آتش نشان جمع آوری شد. تحلیل داده ها با استفاده از آمار توصیفی، آزمون همبستگی پیرسون، رگرسیون خطی و رگرسیون چندگانه در نرم افزار SPSS انجام شد تا میزان و جهت تاثیر فضای مثبت ایستگاه و ابعاد آن بر تمایل به ماندگاری شغلی مشخص گردد. یافته های پژوهش نشان داد که میانگین نمره ادراک کارکنان از فضای مثبت ایستگاه برابر ۴.۰ از ۵ و میانگین تمایل به ماندگاری شغلی ۳.۷ گزارش شد که بیانگر وضعیت مطلوب محیط کاری و تمایل متوسط تا بالای کارکنان به ادامه خدمت است. نتایج آزمون همبستگی پیرسون نشان داد که بین فضای مثبت ایستگاه و تمایل به ماندگاری شغلی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (r = ۰.۶۵, p < ۰.۰۱). تحلیل رگرسیون خطی نیز بیانگر آن بود که فضای مثبت ایستگاه به تنهایی قادر است ۳۴ درصد از تغییرات تمایل به ماندگاری را توضیح دهد (R² = ۰.۳۴) و ضریب β = ۰.۵۸ آن نشان دهنده تاثیر قوی و معنادار این متغیر است. با تحلیل رگرسیون چندگانه، مشخص شد که تمامی ابعاد فضای مثبت شامل کیفیت روابط انسانی، سطح حمایت روانی، میزان اعتماد، همکاری، ارتباطات باز و سلامت فضای روانی به طور معنادار بر تمایل به ماندگاری شغلی اثر دارند. بیشترین ضریب مربوط به میزان اعتماد (β = ۰.۳۱) و بعد سلامت فضای روانی (β = ۰.۲۹) بود. مدل کلی قادر به تبیین ۵۲ درصد از تغییرات تمایل به ماندگاری شغلی بود (R² = ۰.۵۲). این نتایج تاکید می کند که ایجاد فضای حمایتی، اعتمادساز و روانی سالم در ایستگاه های آتش نشانی می تواند به طور قابل توجهی تمایل کارکنان به ادامه خدمت را افزایش دهد و نقش کلیدی در حفظ نیروی انسانی در مشاغل پرخطر ایفا کند.

کلیدواژه ها:

فضای مثبت ایستگاه ، ماندگاری شغلی ، آتش نشانی ، اعتماد ، سلامت روانی