تاثیر عوامل مداخله گر بر اثربخشی راهبردهای مدیریت پرتفوی سرمایه گذاری در سازمان تامین اجتماعی

هدف این پژوهش، بررسی تاثیر عوامل مداخله گر بر اثربخشی راهبردهای مدیریت پرتفوی سرمایه گذاری در سازمان تامین اجتماعی است. عوامل مداخله گر شامل مولفه های انسانی (تخصص، تجربه، تعهد)، مدیریتی (ساختار تصمیم گیری، سبک رهبری) و اقتصادی (نوسانات اقتصادی، سیاست های کلان) هستند که نقش واسطه ای در فرآیند طراحی و اجرای راهبردهای سرمایه گذاری ایفا می کنند. این پژوهش با رویکرد ترکیبی (کیفی-کمی) انجام شده است. در بخش کیفی، از نظریه داده بنیاد و تحلیل مصاحبه های نیمه ساختاریافته استفاده شد و مقوله های اصلی استخراج گردید. در بخش کمی، داده های حاصل از پرسشنامه میان ۲۵۰ نفر از مدیران و کارشناسان مرتبط با سرمایه گذاری، با استفاده از مدل سازی معادلات ساختاری (SEM) و نرم افزار SmartPLS تحلیل شد. نتایج نشان داد عوامل مداخله گر تاثیر معناداری بر اثربخشی راهبردهای سرمایه گذاری دارند. این یافته ها بیانگر آن است که تقویت ظرفیت های انسانی، اصلاح فرایندهای مدیریتی و درک هوشمندانه شرایط اقتصادی می تواند نقش کلیدی در موفقیت راهبردهای سازمانی ایفا کند.

کلیدواژه ها:

عوامل مداخله گر ، اثربخشی راهبرد ، مدیریت پرتفوی ، سرمایه گذاری ، سازمان تامین اجتماعی ، SmartPLS