تاثیر تصمیم گیری بلادرنگ بر عملکرد زنجیره تامین پایدار هوشمند (مطالعه موردی شرکت پتروپالایش کنگان)

پیچیدگی های عملیاتی و ضرورت رعایت استانداردهای زیست محیطی در صنعت پتروشیمی، لزوم گذار به سمت زنجیره های تامین هوشمند را دوچندان کرده است. از این رو، پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش تصمیم گیری بلادرنگ در ارتقای عملکرد زنجیره تامین پایدار هوشمند در شرکت پتروپالایش کنگان انجام شد. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر ماهیت و روش، توصیفی-پیمایشی با رویکرد کمی است. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه مدیران، سرپرستان و کارشناسان واحدهای زنجیره تامین، تدارکات، تولید، لجستیک، فناوری اطلاعات و HSE شرکت پتروپالایش کنگان به تعداد ۷۳ نفر بود که به دلیل محدودیت جامعه، از روش سرشماری استفاده شد. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه محقق ساخته بود که روایی آن توسط صاحب نظران و پایایی آن از طریق ضریب آلفای کرونباخ (بالای ۰.۷) تایید گردید. تجزیه و تحلیل داده ها در دو سطح آمار توصیفی (فراوانی، میانگین و انحراف معیار) و آمار استنباطی (تحلیل رگرسیون خطی) با استفاده از نرم افزار SPSS انجام شد. نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که تصمیم گیری بلادرنگ (مبتنی بر داده های لحظه ای و فناوری های هوشمند) تاثیر مثبت و معناداری بر عملکرد زنجیره تامین پایدار هوشمند در ابعاد اقتصادی، زیست محیطی و اجتماعی دارد. همچنین مشخص شد که بهره گیری از سیستم های تصمیم ساز لحظه ای، با ارتقای شفافیت و یکپارچگی اطلاعات، منجر به بهبود چابکی و پاسخ گویی در زنجیره تامین شرکت پتروپالایش کنگان می گردد. بر اساس یافته ها، تصمیم گیری بلادرنگ نه تنها یک ابزار فنی، بلکه یک قابلیت استراتژیک برای مدیریت پایداری در صنعت پتروشیمی است. شرکت پتروپالایش کنگان می تواند با سرمایه گذاری بر زیرساخت های تحلیل داده و یکپارچه سازی سامانه های اطلاعاتی، توازن میان سودآوری اقتصادی و مسئولیت های زیست محیطی را در زنجیره تامین خود تضمین نماید.

کلیدواژه ها:

تصمیم گیری بلادرنگ ، زنجیره تامین پایدار هوشمند ، صنعت پتروشیمی ، پتروپالایش کنگان