تاثیر آموزش مهارت های ارتباطی و تاب آوری روان شناختی بر کاهش تعارضات بین فردی در ایستگاه ها

این پژوهش با هدف بررسی تاثیر آموزش مهارت های ارتباطی و تاب آوری روان شناختی بر کاهش تعارضات بین فردی در ایستگاه های مشهد انجام شد. اهمیت این مطالعه از آنجا ناشی می شود که محیط های عملیاتی به دلیل فشار کاری بالا و تعامل نزدیک میان کارکنان، مستعد بروز تعارضات بین فردی هستند که می تواند عملکرد تیمی و امنیت روانی کارکنان را تحت تاثیر قرار دهد. نمونه پژوهش شامل ۱۸۰ نفر از کارکنان ایستگاه های مشهد بود و داده ها با استفاده از پرسشنامه مهارت های ارتباطی بران و همکاران، پرسشنامه تاب آوری روان شناختی کان و همکاران و پرسشنامه تعارض بین فردی توماس و کیلمن جمع آوری شد. تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و بهره گیری از شاخص های توصیفی، همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه انجام شد. یافته های توصیفی نشان داد که میانگین مهارت های ارتباطی و تاب آوری روان شناختی کارکنان به ترتیب ۳.۶۲ و ۳.۷۰ بود و میانگین تعارض بین فردی ۲.۸۵ نشان دهنده وضعیت متوسط تا پایین بروز اختلافات است. نتایج تحلیل همبستگی نشان داد که مهارت های ارتباطی و تاب آوری روان شناختی هر دو با تعارض بین فردی رابطه منفی و معنادار دارند (۰.۴۷- و ۰.۵۲-). همچنین تحلیل رگرسیون چندگانه نشان داد که هر دو متغیر مهارت های ارتباطی و تاب آوری روان شناختی اثر منفی و معناداری بر تعارض بین فردی دارند و تاب آوری روان شناختی نقش برجسته تری در پیش بینی کاهش تعارضات دارد (β=-۰.۴۱ در مقابل β=-۰.۳۲ برای مهارت های ارتباطی). شاخص R² برابر با ۰.۵۱ نشان داد که ۵۱ درصد از تغییرات تعارضات بین فردی توسط این دو متغیر پیش بینی می شود. یافته ها تاکید می کنند که آموزش مهارت های ارتباطی و تقویت تاب آوری روان شناختی می تواند به عنوان ابزارهای موثر در کاهش تعارضات و ارتقای هماهنگی و عملکرد تیمی کارکنان ایستگاه ها به کار گرفته شوند. بر اساس نتایج، پیشنهاد می شود سازمان های عملیاتی دوره های آموزشی مستمر در زمینه مهارت های ارتباطی و تاب آوری روان شناختی برگزار کنند و محیط کاری حمایت گر و تعاملی ایجاد نمایند تا سطح تعارضات کاهش یافته و بهره وری تیمی افزایش یابد.

کلیدواژه ها:

مهارت های ارتباطی ، تاب آوری روان شناختی ، تعارض بین فردی ، کارکنان ایستگاه