بررسی رابطه ناترازی آب و انرژی در سدها و شبکه های آبرسانی و ارائه الگوی مدیریتی تصمیم گیری

هدف از این پژوهش بررسی چرخه پیچیده و وابسته میان آب و انرژی در سامانه های سدها و شبکه های آبرسانی است؛ چرخه ای که ناترازی در هر بخش آن می تواند پیامدهای گسترده ای بر بهره برداری، تولید، انتقال و مدیریت منابع بگذارد. در بسیاری از پهنه های کشور، کاهش آورد رودخانه ها، افزایش تقاضا برای آب و تغییرات اقلیمی از یک سو، و افت توان تولید نیروگاه های آبی و افزایش مصرف انرژی برای پمپاژ و انتقال از سوی دیگر، شرایطی را رقم زده که تعادل میان این دو منبع حیاتی برهم خورده است. پژوهش حاضر با رویکردی تحلیلی، ابتدا عوامل موثر بر ناترازی را در بخش های مختلف سدها، شبکه های انتقال و سامانه های توزیع شناسایی کرده و سپس پیامدهای مدیریتی آن را تبیین می کند. در ادامه، با بهره گیری از چارچوب های تصمیم سازی چندمعیاره و تلفیق معیارهای فنی، زیست محیطی و اقتصادی، الگویی مدیریت محور برای تنظیم رابطه آب و انرژی پیشنهاد می شود. یافته ها نشان می دهد که نبود هماهنگی میان نهادهای بهره بردار، فرسودگی شبکه ها، اتلاف زیاد در انتقال و وابستگی بیش از حد به تولید برقابی از مهم ترین دلایل ناترازی است. الگوی پیشنهادی می تواند به مدیران کمک کند تا تصمیم هایی سازگارتر با شرایط واقعی سدها، محدودیت های منابع و الزامات تولید انرژی اتخاذ کنند.

کلیدواژه ها:

ناترازی آب ، ناترازی انرژی ، سدها ، شبکه آبرسانی ، مدیریت منابع