بررسی رابطه بین معلم رهبری و سازگاری تحصیلی با نقش میانجی اعتماد آموزشی (مورد مطالعه: معلمان دوره دوم ابتدایی شهر کرمان)

زمینه و هدف: سازگاری تحصیلی یکی از عوامل موثر در موفقیت آموزشی دانش آموزان است که تحت تاثیر عوامل مختلف فردی و محیطی قرار دارد. در این میان، معلم رهبری به عنوان یکی از رویکردهای نوین در مدیریت و هدایت فرایندهای آموزشی می تواند نقش مهمی در ارتقای کیفیت آموزش و بهبود پیامدهای تحصیلی ایفا کند. همچنین، اعتماد آموزشی به عنوان یکی از مولفه های کلیدی در روابط مدرسه، زمینه ساز تعاملات سازنده و افزایش اثربخشی فعالیت های آموزشی است. از این رو، پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین معلم رهبری و سازگاری تحصیلی با نقش میانجی اعتماد آموزشی در معلمان دوره دوم ابتدایی شهر کرمان انجام شد. روش شناسی: این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی همبستگی مبتنی بر مدل یابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش را تمامی معلمان دوره دوم ابتدایی شهر کرمان در سال تحصیلی ۱۴۰۵–۱۴۰۴ تشکیل دادند. نمونه پژوهش با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی انتخاب شد که متناسب با اعضای جامعه آماری تعداد آنها ۲۲۵ نفر بود. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه معلم رهبری، پرسشنامه اعتماد آموزشی و پرسشنامه سازگاری تحصیلی استفاده شد. داده ها با بهره گیری از نرم افزارهای آماری و روش مدل یابی معادلات ساختاری تحلیل شدند. یافته ها: نتایج پژوهش نشان داد که بین معلم رهبری و سازگاری تحصیلی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین، معلم رهبری تاثیر مثبت و معناداری بر اعتماد آموزشی داشت و اعتماد آموزشی نیز به طور معناداری سازگاری تحصیلی را پیش بینی کرد. نتایج آزمون اثرات غیرمستقیم نیز نشان داد که اعتماد آموزشی در رابطه بین معلم رهبری و سازگاری تحصیلی نقش میانجی معناداری ایفا می کند. نتیجه گیری: بر اساس یافته های پژوهش، تقویت ابعاد معلم رهبری می تواند از طریق افزایش اعتماد آموزشی، زمینه ارتقای سازگاری تحصیلی را فراهم سازد. بنابراین، پیشنهاد می شود مدیران و سیاست گذاران آموزشی با فراهم آوردن بسترهای لازم برای توسعه مهارت های رهبری معلمان و تقویت اعتماد در محیط های آموزشی، به بهبود سازگاری تحصیلی و کیفیت فرایندهای آموزشی کمک کنند.

کلیدواژه ها:

معلم رهبری ، سازگاری تحصیلی ، اعتماد آموزشی ، معلمان دوره دوم ابتدایی ، شهر کرمان