بررسی تاثیر رهبری تحول آفرین بر کاهش استرس شغلی منابع انسانی با توجه به نقش میانجی تعلق شغلی منابع انسانی در شرکت توسعه پلیمر پادجم

استرس شغلی موضوعی است که نه تنها با بهداشت روانی کارکنان بلکه با میزان بهره وری آنان نیز رابطه دارد؛ بنابراین، به همین سبب آشنا شدن با روش های مقابله موثر با فشارهای روانی، شناخت، پیشگیری و غلبه بر استرس شغلی، ضمن ارتقای بهداشت روانی در بهبود اثربخشی و بهره وری نیروی انسانی و ارتقای سطح کیفیت خدمات نیز نقش بسزایی خواهد داشت. لذا هدف از این پژوهش بررسی تاثیر رهبری تحول آفرین بر کاهش استرس شغلی منابع انسانی با توجه به نقش میانجی تعلق شغلی منابع انسانی در شرکت توسعه پلیمر پادجم می باشد. روش پژوهش حاضر تحلیلی توصیفی از نوع پیمایشی و از نظر هدف کاربردی می باشد. جامعه آماری تحقیق، شامل کلیه کارکنان شرکت توسعه پلیمر پادجم به تعداد ۹۰۰ نفر می باشد. در این پژوهش از روش نمونه گیری تصادفی ساده برای تعیین نمونه مورد نظر استفاده گردید که با استفاده از روش کوکران ۲۶۹ نفر به عنوان نمونه آماری انتخاب گردیده است. ابزار پژوهش در این تحقیق شامل پرسشنامه استاندارد رهبری تحول آفرین باس (۲۰۰۰)، پرسشنامه استاندارد استرس شغلی هلریگل و اسلوکام (۱۹۹۶)، پرسشنامه استاندارد تعلق شغلی کتریچ (۲۰۱۰) بوده است. پایایی پرسشنامه های مذکور بر اساس ضریب آلفای کرونباخ به ترتیب ۰.۸۹۶، ۰.۸۷۵ و ۰.۹۴۶ مورد ارزیابی و محاسبه گردید که بیانگر پایایی مطلوب پرسشنامه تحقیق می باشد. در این پژوهش برای تجزیه و تحلیل داده ها از تحلیل عاملی تاییدی (CFA) با رویکرد کوواریانس محور به وسیله ی نرم افزار Lisrel۸.۸ استفاده شده است. یافته های پژوهش نشان داد رهبری تحول آفرین بر کاهش استرس شغلی کارکنان شرکت توسعه پلیمر پادجم تاثیر داشته و تعلق شغلی در رابطه بین رهبری تحول آفرین بر کاهش استرس شغلی کارکنان نقش میانجی معناداری دارد.

کلیدواژه ها:

رهبری تحول آفرین ، استرس شغلی ، تعلق شغلی ، شرکت توسعه پلیمر پادجم