بررسی تاثیر اقدامات مدیریت منابع انسانی بر قصد ترک کارکنان با توجه به نقش میانجی سرمایه انسانی در سازمان تامین اجتماعی استان فارس

هدف از این پژوهش بررسی تاثیر اقدامات مدیریت منابع انسانی بر قصد ترک کارکنان با توجه به نقش میانجی سرمایه انسانی در سازمان تامین اجتماعی استان فارس می باشد. روش پژوهش حاضر تحلیلی توصیفی از نوع پیمایشی و از نظر هدف کاربردی می باشد. جامعه آماری تحقیق، شامل کلیه کارکنان سازمان تامین اجتماعی استان فارس به تعداد ۸۵۳ نفر می باشد. در این پژوهش از روش نمونه گیری تصادفی ساده برای تعیین نمونه مورد نظر استفاده گردید که با استفاده از روش کوکران ۲۶۵ نفر به عنوان نمونه آماری انتخاب گردیده است. ابزار پژوهش در این تحقیق شامل پرسشنامه استاندارد اقدامات منابع انسانی چن و همکاران (۲۰۰۹)، پرسشنامه استاندارد تمایل به ترک خدمت کیم و همکاران (۲۰۰۷) و پرسشنامه استاندارد سرمایه انسانی امیری (۱۳۹۱) بوده است. پایایی پرسشنامه های مذکور بر اساس ضریب آلفای کرونباخ به ترتیب ۰.۹۵۴، ۰.۹۰۰ و ۰.۹۳۷ مورد ارزیابی و محاسبه گردید که بیانگر پایایی مطلوب پرسشنامه تحقیق می باشد. در این پژوهش برای تجزیه و تحلیل داده ها از تکنیک تحلیل مسیر با استفاده از نرم افزار اسمارت پی ال اس به بررسی مسیرهای مشخص شده پژوهش مطابق با مدل مفهومی پرداخته شده است. یافته های پژوهش در خصوص فرضیه اول نشان داد اقدامات مدیریت منابع انسانی تاثیر منفی (۰.۳۰۹-) بر قصد ترک کارکنان دارد. نتایج در خصوص فرضیه دوم نشان داد اقدامات مدیریت منابع انسانی تاثیر مثبت (۰.۶۰۲) بر سرمایه انسانی دارد. نتایج در خصوص فرضیه سوم نشان داد سرمایه انسانی تاثیر منفی (۰.۵۸۷-) بر قصد ترک کارکنان دارد. نتایج در خصوص فرضیه اصلی نشان داد اقدامات مدیریت منابع انسانی از طریق متغیر میانجی سرمایه انسانی بر قصد ترک کارکنان تاثیر منفی (۰.۳۵۳-) دارد.

کلیدواژه ها:

اقدامات مدیریت منابع انسانی ، قصد ترک کارکنان ، سرمایه انسانی