بررسی امکانات و پتانسیل های تجاری توسعه دریا محور در بندرامام خمینی
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 5
فایل این مقاله در 18 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
HMODIR10_345
تاریخ نمایه سازی: 22 شهریور 1405
چکیده مقاله:
اقتصاد پویا زیربنای توسعه پایدار هر کشور محسوب می شود که در سایه برنامه ریزی بلندمدت قابل اجرا، متجلی می شود. در این راستا به کارگیری ابزارهای کنترلی پولی و مالی مناسب، پویایی اقتصاد کشورها را رقم می زند. از جمله این ابزارها، وضع حقوق و عوارض گمرکی (تعرفه گمرکی) کالاهای وارداتی است. کشور ایران با داشتن حدود ۵۰۰۰ کیلومتر مرز آبی و تعداد زیادی بندر و مناطق آزاد کشوری دریایی با پتانسیل توسعه اقتصادی دریا محور محسوب می شود و باید از این مزیت در جهت پیشرفت و توسعه کشور استفاده کرد. از بندرهای کشور در جهت حمل ونقل دریایی و محلی برای واردات و صادرات مواد اولیه می توان استفاده کرد که باعث توسعه تجارت خارجی کشور با سایر کشورهای دنیا شود و هزینه ها را کاهش دهد و سرعت و کیفیت افزایش دهد. مناطق آزاد نیز باعث افزایش و توسعه صادرات، ایجاد اشتغال، جذب سرمایه گذاری داخلی و خارجی و انتقال تکنولوژی، افزایش درآمدهای عمومی، افزایش توریسم، ارتقای جایگاه اقتصادی کشور و بهره مندی از اقتصاد رقابتی است. مناطق آزاد تجاری کشور نیز به دلیل قوانین خاص و حمایتی که دارند و همچنین راه دسترسی سریع و آسان به دریا می تواند به راحتی بستر تجارت با دیگر کشورها را فراهم کند و همچنین به دلیل حمل ونقل دریایی، وجود مواد اولیه می توان در این مناطق کارخانه های تولیدی احداث کرد و باعث ایجاد ارزش افزوده، توسعه و پیشرفت کشور شد. با برنامه ریزی های مناسب می توان مشکلات مناطق آزاد تجاری را برطرف کرد و پیشرفت و توسعه کشور کمک کرد. بسیاری از برنامه ریزان و سیاستگذاران توسعه، صنعت گردشگری را به عنوان رکن اساسی توسعه پایدار معرفی می کنند. در این راستا، گردشگری با اجرای برنامه ریزی منطقی و شناسایی مزیت ها و محدودیت ها، می تواند نقش موثری در توسعه شهرها و روستاها داشته باشد، که به نوبه خود منجر به توسعه ملی و افزایش تنوع در اقتصاد ملی خواهد شد. فعالیت های گردشگری، پیامدهای اقتصادی، اجتماعی و محیطی مهمی را در شهرها به همراه دارد. سیاست توسعه گردشگری، با تاکید بر حداقل کردن اثرات منفی و افزایش منافع، به شهرها امکان می دهد که از این فعالیت بهره مند شوند. گردشگری به عنوان یکی از صنایع اصلی در سطح جهانی شناخته می شود و نواحی ساحلی از بسترهای اصلی توسعه در این زمینه به شمار می آیند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
فیروزه آقاپور
کارشناس ارشد مدیریت بازرگانی گرایش بازاریابی
امیدعلی آقاپور
کارشناس ارشد مدیریت بازرگانی گرایش مدیریت مالی