بررسی امکانات و پتانسیل های تجاری توسعه دریا محور در بندرامام خمینی

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 5

فایل این مقاله در 18 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

HMODIR10_345

تاریخ نمایه سازی: 22 شهریور 1405

چکیده مقاله:

اقتصاد پویا زیربنای توسعه پایدار هر کشور محسوب می شود که در سایه برنامه ریزی بلندمدت قابل اجرا، متجلی می شود. در این راستا به کارگیری ابزارهای کنترلی پولی و مالی مناسب، پویایی اقتصاد کشورها را رقم می زند. از جمله این ابزارها، وضع حقوق و عوارض گمرکی (تعرفه گمرکی) کالاهای وارداتی است. کشور ایران با داشتن حدود ۵۰۰۰ کیلومتر مرز آبی و تعداد زیادی بندر و مناطق آزاد کشوری دریایی با پتانسیل توسعه اقتصادی دریا محور محسوب می شود و باید از این مزیت در جهت پیشرفت و توسعه کشور استفاده کرد. از بندرهای کشور در جهت حمل ونقل دریایی و محلی برای واردات و صادرات مواد اولیه می توان استفاده کرد که باعث توسعه تجارت خارجی کشور با سایر کشورهای دنیا شود و هزینه ها را کاهش دهد و سرعت و کیفیت افزایش دهد. مناطق آزاد نیز باعث افزایش و توسعه صادرات، ایجاد اشتغال، جذب سرمایه گذاری داخلی و خارجی و انتقال تکنولوژی، افزایش درآمدهای عمومی، افزایش توریسم، ارتقای جایگاه اقتصادی کشور و بهره مندی از اقتصاد رقابتی است. مناطق آزاد تجاری کشور نیز به دلیل قوانین خاص و حمایتی که دارند و همچنین راه دسترسی سریع و آسان به دریا می تواند به راحتی بستر تجارت با دیگر کشورها را فراهم کند و همچنین به دلیل حمل ونقل دریایی، وجود مواد اولیه می توان در این مناطق کارخانه های تولیدی احداث کرد و باعث ایجاد ارزش افزوده، توسعه و پیشرفت کشور شد. با برنامه ریزی های مناسب می توان مشکلات مناطق آزاد تجاری را برطرف کرد و پیشرفت و توسعه کشور کمک کرد. بسیاری از برنامه ریزان و سیاستگذاران توسعه، صنعت گردشگری را به عنوان رکن اساسی توسعه پایدار معرفی می کنند. در این راستا، گردشگری با اجرای برنامه ریزی منطقی و شناسایی مزیت ها و محدودیت ها، می تواند نقش موثری در توسعه شهرها و روستاها داشته باشد، که به نوبه خود منجر به توسعه ملی و افزایش تنوع در اقتصاد ملی خواهد شد. فعالیت های گردشگری، پیامدهای اقتصادی، اجتماعی و محیطی مهمی را در شهرها به همراه دارد. سیاست توسعه گردشگری، با تاکید بر حداقل کردن اثرات منفی و افزایش منافع، به شهرها امکان می دهد که از این فعالیت بهره مند شوند. گردشگری به عنوان یکی از صنایع اصلی در سطح جهانی شناخته می شود و نواحی ساحلی از بسترهای اصلی توسعه در این زمینه به شمار می آیند.

نویسندگان

فیروزه آقاپور

کارشناس ارشد مدیریت بازرگانی گرایش بازاریابی

امیدعلی آقاپور

کارشناس ارشد مدیریت بازرگانی گرایش مدیریت مالی