ارزیابی اثرات کلان اقتصادی توسعه هوش مصنوعی مولد بر بهره وری و اشتغال در اقتصادهای درحال توسعه

گسترش هوش مصنوعی مولد به عنوان یکی از تحولات بنیادین فناوری دیجیتال، پیامدهای قابل توجهی برای بهره وری، ساختار بازار کار و رشد اقتصادی در اقتصادهای درحال توسعه به همراه دارد. این مقاله با تکیه بر شواهد علمی موجود، اثرات کلان اقتصادی توسعه هوش مصنوعی مولد را بر دو متغیر کلیدی، یعنی بهره وری و اشتغال، ارزیابی می کند. یافته های پژوهش های معتبر نشان می دهد که هوش مصنوعی مولد از طریق خودکارسازی وظایف تکراری، ارتقای کیفیت تصمیم گیری، کاهش هزینه های تولید و تسریع نوآوری می تواند بهره وری بنگاه ها و اقتصاد کلان را افزایش دهد. با این حال، در اقتصادهای درحال توسعه، محدودیت هایی مانند شکاف مهارتی، ضعف زیرساخت دیجیتال، نابرابری دسترسی و ریسک جابه جایی شغلی، مانع از تحقق کامل منافع آن می شود. در نتیجه، اثر نهایی این فناوری بر اشتغال به میزان سازگاری نیروی کار، سیاست های آموزشی، و ظرفیت نهادی کشورها وابسته است. مقاله بر ضرورت سیاست گذاری فعال برای توسعه مهارت های دیجیتال، حمایت از تطبیق بازار کار و تقویت زیرساخت های فناورانه تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی مولد ، بهره وری ، اشتغال ، اقتصادهای درحال توسعه ، کلان اقتصاد