ارائه الگوی حکمرانی مالی یکپارچه برای شناسایی، ارزشیابی و گزارشگری دارایی های غیرمنقول در شهرداری ها؛ مطالعه موردی شهرداری منطقه ۱۰ شیراز

دارایی های غیرمنقول شهرداری ها شامل اراضی، املاک اداری، املاک خدماتی، معابر تملک شده، فضاهای عمومی و مستغلات سرمایه ای، بخش بزرگی از ثروت عمومی شهری را تشکیل می دهند و کیفیت شناسایی، ثبت، ارزشیابی و گزارشگری آن ها تاثیر مستقیم بر شفافیت مالی، پاسخگویی عمومی، کارایی بودجه ای و قابلیت تصمیم گیری مدیریت شهری دارد. با وجود این، در بسیاری از شهرداری های کشور، از جمله در سطوح منطقه ای، نظام ثبت املاک و نظام حسابداری مالی به صورت جزیره ای عمل می کنند و میان وضعیت حقوقی، وضعیت فنی، وضعیت بهره برداری و انعکاس مالی دارایی ها همخوانی کامل وجود ندارد. پژوهش حاضر با هدف تبیین چالش های ساختاری و ارائه یک الگوی علمی برای حکمرانی مالی یکپارچه در حوزه املاک شهرداری منطقه ۱۰ شیراز انجام شده است. این پژوهش از حیث هدف، کاربردی و از لحاظ روش، توصیفی-تحلیلی با رویکرد نهادی و فرآیندی است. داده ها بر پایه تحلیل مقررات، رویه های اداری، استانداردهای حسابداری بخش عمومی، منطق کنترل داخلی و ویژگی های مدیریت املاک شهری گردآوری و تفسیر شده اند. یافته ها نشان می دهد که مهم ترین مسائل در این حوزه شامل فقدان پایگاه داده یکتا برای دارایی های غیرمنقول، شکاف بین رویداد حقوقی و رویداد حسابداری، ضعف در سنجش ارزش منصفانه، تاخیر در شناسایی دارایی، نبود طبقه بندی استاندارد املاک و نارسایی در کنترل های بین واحدی است. بر همین اساس، یک الگوی پنج لایه متشکل از لایه حقوقی، لایه فنی-مکانی، لایه مالی، لایه کنترلی و لایه گزارشگری پیشنهاد می شود. اجرای این الگو می تواند منجر به ارتقای کیفیت صورت های مالی، کاهش ریسک تضییع دارایی های عمومی، بهبود قابلیت اتکای اطلاعات و افزایش انضباط مالی در شهرداری منطقه ۱۰ شیراز گردد.

کلیدواژه ها:

دارایی های غیرمنقول ، حسابداری بخش عمومی ، شهرداری شیراز ، منطقه ۱۰ ، حکمرانی مالی ، گزارشگری دارایی ، کنترل داخلی ، ارزش گذاری املاک