بررسی عوامل موثر برخوردگی و کف کردن در سیستم تصفیه گاز با آمین و راهکارهای کنترل آنها

این مطالعه به بررسی تحلیلی چالش های عملیاتی خوردگی و کف کردن در واحدهای شیرین سازی گاز با محلول های آمینی و ارائه راهکارهای کنترلی برای بهبود عملکرد این فرآیند می پردازد. هدف از این پژوهش شناسایی ریشه های بروز ناپایداری در فرآیند جذب و احیا با تمرکز بر نقش ناخالصی های جامد محصولات تخریب، آمین، هیدروکربن های ورودی و تشکیل نمک های پایدار حرارتی (HSS) است. در این راستا تاثیر پارامترهای عملیاتی نظیر دمای ریبویلر، غلظت آمین و کارایی سیستم های فیلتراسیون بر نرخ خوردگی تجهیزات حساس و تشدید پدیده کف کردن مورد واکاوی قرار گرفت. نتایج نشان می دهد که با پایش مداوم کیفیت محلول، بهینه سازی دمای عملیاتی و استفاده از مواد ضدکف و بازدارنده های خوردگی متناسب با نوع آمین مصرفی می توان راندمان حذف گازهای اسیدی H۲S و CO۲ را افزایش و هزینه های تعمیر و نگهداری را به طور قابل توجهی کاهش داد. یافته های این تحقیق راهکارهای عملیاتی موثری برای پیشگیری از توقف های ناخواسته واحد و ارتقای بهره وری در صنایع پالایشگاهی ارائه می دهد که می تواند در طراحی و مدیریت بهینه فرآیندهای جداسازی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

فرآیند شیرین سازی گاز ، محلول های آمینی ، جذب گازهای اسیدی ، خوردگی تجهیزات ، کف کردن ، سولفید هیدروژن (H۲S) ، دی اکسید کربن (CO۲)