دیپلماسی دیجیتال و تغییر در ماهیت قدرت نرم مطالعه موردی رقابت قدرت های بزرگ در فضای سایبر

جهان در آستانه ورود به نظم نوین دیجیتالی است که در آن قدرت نرم دیگر صرفا مبتنی بر جذابیت فرهنگ و ارزش ها نیست، بلکه به توانایی کنترل روایت ها، الگوریتم ها و جریان اطلاعات در فضای سایبر تبدیل شده است. در این نظم نوین آمریکا دیگر تنها بازیگر اصلی نیست و قدرت هایی مانند چین و روسیه نیز با راهبردهای دیجیتال متمایز خود وارد رقابت شده اند. بر این اساس پرسش اصلی پژوهش این است که دیپلماسی دیجیتال چگونه ماهیت قدرت نرم را در رقابت قدرت های بزرگ در فضای سایبر دگرگون کرده است؟ در پاسخ این فرضیه مطرح می شود که قدرت نرم سنتی مبتنی بر جذابیت تدریجی فرهنگ و ارزش ها در عصر دیجیتال به دسترسی فوری و دستکاری هدفمند افکار عمومی از طریق الگوریتم ها، داده های کلان و ابزارهای اطلاعات نادرست تبدیل شده است. این پژوهش با روش توصیفی-تحلیلی و مطالعه تطبیقی سه قدرت بزرگ (آمریکا، چین و روسیه) انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که هر یک از این قدرت ها تعریف متفاوتی از قدرت نرم دیجیتال دارند و هیچ یک در همه ابعاد آن برتر نیستند، همچنین مقاله مفهوم ضد قدرت نرم را معرفی می کند و نشان می دهد که هر چه ابزارهای دستکاری پیشرفته تر می شوند، اعتماد و مشروعیت (جوهر) اصلی قدرت نرم کاهش می یابد.

کلیدواژه ها:

دیپلماسی دیجیتال ، قدرت نرم ، آمریکا ، چین ، روسیه ، الگوریتم ، ضد قدرت نرم