بررسی و نقد نظریه جواز سقط جنین از منظر فقهای امامیه

در این تحقیق به روش توصیفی-تحلیلی به بررسی ارتباط قاعده لاضرر با سقط جنین خواهیم پرداخت. در توضیح باید گفت: گاه مساله سقط جنین یک مسئله پزشکی صرف نبوده است بلکه تقریبا در تمام کشورهای دنیا به لحاظ اهمیت فوق العاده ای که در مسائل فردی، اجتماعی، اقتصادی، سیاسی و فرهنگی ایجاد می کند به نحوی از انحاء مورد توجه دولت ها قرار گرفته است. قانون سقط درمانی مصوب ۱۳۸۴ مجلس شورای اسلامی ایران و به دنبال آن دستورالعمل پزشکی قانونی کشور، موید این مطلب است. اساسا اصل بر عدم جواز اخلاقی، شرعی و قانونی سقط است اما برخی فقها و در راستای آن قانونگذار ایران به جهت عدم تحمیل رنج و سختی بر مکلف و یا به علت برخی آسیب شناسی های فردی-اجتماعی و... در شرایط معینی انجام سقط را مجاز دانسته اند اگر چه سقط به دلیل حرج در قانون مصوب مجلس و قسمت پنجم تعاریف قانونی دستورالعمل پزشکی قانونی مشخص شده است لذا در این پژوهش سعی شده است تا ارتباط قاعده فقهی «لاضرر» را با مقوله سقط جنین بررسی نماید.

کلیدواژه ها:

قاعده فقهی لاضرر ، سقط جنین