تبیین رفتار سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران در جنگ آمریکا، اسرائیل و ایران؛ رویکردی از منظر روان شناسی سیاسی

جنگ آمریکا، اسرائیل و ایران را می توان یکی از مهمترین بحران های امنیتی سال های اخیر دانست که فرآیند تصمیم گیری سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران را در معرض آزمونی کم سابقه قرار داد. این پژوهش با بهره گیری از رویکرد روان شناسی سیاسی، به بررسی نقش ادراک تهدید، برداشت های ذهنی تصمیم گیران، شناخت محیط امنیتی و نحوه تفسیر رفتار بازیگران متخاصم در شکل گیری واکنش های جمهوری اسلامی ایران می پردازد. بر خلاف رویکردهای ساختاری که رفتار دولت ها را صرفا بر پایه موازنه قدرت یا الزامات محیط بین المللی تبیین می کنند، این پژوهش بر این فرض استوار است که تصمیم های سیاست خارجی در شرایط بحرانی تا حد زیادی متاثر از ادراکات، باورها و برداشت های رهبران و نخبگان سیاسی از تهدیدات و فرصت های محیطی است. یافته های پژوهش نشان می دهد که در جریان جنگ ادراک تصمیم گیران ایرانی از ماهیت تهدید و احتمال گسترش منازعه نقش تعیین کننده ای در انتخاب الگوی پاسخ ایفا کرده و سیاست خارجی ایران را به سمت ترکیبی از بازدارندگی، مدیریت بحران و بهره گیری از ظرفیت های دیپلماتیک سوق داده است. این پژوهش با روش توصیفی تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانه ای، اسناد و گزارش های معتبر تلاش می کند ابعاد روان شناختی تصمیم گیری سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران را در جریان جنگ آمریکا، اسرائیل و ایران تبیین کند.

کلیدواژه ها:

جنگ ، آمریکا ، اسرائیل ، ایران ، روان شناسی سیاسی