جایگاه «امت» در قرآن و نهج البلاغه با رویکردی جامعه شناختی

مقاله حاضر در صدد ارزیابی مفهوم و کاربرد واژه ی امت و ضرورت دریافت و کشف معنای این واژه نسبت به سایر مفاهیم اجتماعی بوده که به بیان ویژگی های امت، عناصر سازنده و عوامل فروپاشی آن اشاره می نماید. واژه ی امت به عنوان یک مفهوم فراگیر در متون و فرهنگ اسلامی منزلت والایی دارد. این واژه معنای جامعه شناسی خاص خود را مدیون فرهنگ اسلامی می باشد و به وسیله آن به صورت یکی از اساسی ترین مفاهیم اجتماعی درآمده است. از این رو امت یکی از مفاهیم اجتماعی ست که دارای بار جامعه شناسی گسترده و دارای مفهومی فراگیر و متعهدانه است و بر اساس ایدئولوژی ویژه اسلامی استوار است. با توجه به این فرضیه مفهوم ایدئولوژیکی اسلامی، امت این پژوهش به صورت استخراج داده ها، یافتن ارتباطات مفهومی - پیوندهای معنایی که با روش کتابخانه ای اسنادی جمع آوری و تنظیم شده و به ارزیابی مفهوم و کارکرد امت در قرآن و نهج البلاغه پرداخته و در نتیجه اثبات می کند اساس تنظیم روابط در بین افراد امت دو عامل دین و رهبری الهی است که در نهایت تامین سعادت مادی و معنوی افراد امت را به دنبال خواهد داشت.

کلیدواژه ها:

امت ، جامعه ، عناصر سازنده ، عوامل فروپاشی ، قرآن ، نهج البلاغه