کاهش اینرسی سازمانی از طریق چابکی سازمانی: یک مطالعه مروری

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش چابکی سازمانی در کاهش اینرسی سازمانی و تحلیل سازوکارهای علی و تعدیل گر این رابطه می باشد که با رویکرد مروری و با جستجوی جامع در پایگاه های داده معتبر داخلی و بین المللی و با استفاده از کلیدواژه های تخصصی مرتبط با «اینرسی سازمانی»، «چابکی سازمانی» انجام شد. مرور مطالعات نشان داد که رابطه بین چابکی و اینرسی، برخلاف تصور رایج از تقابل خطی، ماهیتی پیچیده، زمینه مند و پویا دارد. پنج سازوکار اصلی کاهش اینرسی از طریق چابکی شناسایی شد: ارتقای یادگیری دوحلقه ای، حذف گلوگاه های ساختاری، تغییر هنجارهای فرهنگی نسبت به ابهام و شکست، شفافیت عملکردی اجباری، و پیکربندی مجدد پویای منابع. همچنین مشخص شد که چابکی نه به معنای حذف مطلق اینرسی، بلکه به عنوان بازآرایی هدفمند و تنظیم سطوح مطلوب آن عمل می کند و برخی اشکال اینرسی (مانند حافظه سازمانی و رویه های استاندارد) حتی می توانند برای حفظ انسجام در فرآیند تغییرات چابکانه ضروری باشند. در نتیجه گیری کلی می توان گفت که چابکی سازمانی می تواند با فعال سازی سازوکارهای یادگیری، ساختاری، فرهنگی، شفافیت و منابع، لایه های مختلف اینرسی (شناختی، روانشناختی و عملی) را به طور موثر کاهش دهد. با این حال، اثربخشی این فرآیند به شدت تحت تاثیر عوامل زمینه ای مانند ساختار قدرت، سبک رهبری و بلوغ فرآیندها قرار دارد. مدیران سازمان های سنتی و بزرگ مقیاس می توانند با شناسایی نوع اینرسی غالب، تعهد رهبری پایدار، استقرار تیم های خودگردان و طراحی زیرساخت های مدولار، از قابلیت های چابکی برای شکستن قفل های اینرسی استفاده کنند.

کلیدواژه ها:

اینرسی سازمانی ، چابکی سازمانی ، مقاومت در برابر تغییر ، قابلیت های پویا ، یادگیری دوحلقه ای