مدل درآمدزایی پایدار در شهرداری های کوچک از طریق توسعه کشاورزی بدون خاک (هیدروپونیک) مطالعه موردی شهرداری بلوک جنوب استان کرمان

شهرداری های کوچک در جنوب کرمان با چالش های متعددی نظیر محدودیت منابع مالی، بحران کم آبی و شوری خاک مواجه هستند. این پژوهش با هدف بررسی توجیه پذیری اقتصادی و مدیریتی احداث گلخانه های هیدروپونیک در مقیاس شهری با تمرکز بعنوان درآمد پایدار در شهر بلوک مرکز بخش اسماعیلی انجام شد. روش تحقیق توصیفی-تحلیلی بوده و داده ها از طریق روش های کتابخانه ای و میدانی، مصاحبه با کارشناسان جهاد کشاورزی بلوک و بررسی اسناد هواشناسی گردآوری گردید. در بخش تجزیه و تحلیل از شاخص های مالی نظیر ارزش فعلی خالص (NPV) و تحلیل استراتژیک (SWOT) برای سنجش پتانسیل های شهر بلوک استفاده شد. یافته ها نشان داد که علی رغم هزینه اولیه احداث گلخانه هیدروپونیک نسبت به گلخانه های سنتی بالاست، استفاده از سیستم هیدروپونیک در شهر بلوک به دلیل اقلیم مساعد، نیاز کم به گرمایش و وجود اراضی تحت تملک شهرداری، نرخ بازگشت سرمایه را به کمتر از ۱.۵ سال می رساند. همچنین این روش منجر به صرفه جویی بیش از ۸۵ درصدی در مصرف آب و افزایش دو برابری عملکرد محصول در واحد سطح می شود. تحلیل SWOT حاکی از آن است که اگر شهرداری بلوک بتواند نقاط ضعف کمبود نیروی متخصص و نوسانات قیمت تجهیزات را با آموزش بومیان و استفاده از انرژی های نو مدیریت کند، این پروژه به عنوان یک الگوی موفق در تولید درآمدهای پایدار شهری عمل خواهد کرد. در نهایت توصیه می شود شهرداری بلوک با راه اندازی یک واحد نمونه کوچک و تمرکز بر محصولات صادراتی گامی نو رو به جلو در جهت خودکفایی مالی و پایداری محیط زیست بردارد.

کلیدواژه ها:

گلخانه هیدروپونیک ، شهرداری بلوک ، درآمدهای پایدار شهری