ارزیابی کارایی حسابداری تورمی در شرایط اقتصاد ایران

تورم یکی از مهمترین پدیده های اقتصادی است که آثار گسترده ای بر نظام گزارشگری مالی، تصمیم گیری اقتصادی و عملکرد واحدهای تجاری بر جای می گذارد. در شرایط تورمی اطلاعات مالی تهیه شده بر مبنای بهای تمام شده تاریخی به تدریج بخشی از قابلیت اتکای خود را از دست می دهند؛ زیرا ارزش اقلام مالی در طول زمان تحت تاثیر کاهش قدرت خرید پول قرار می گیرد. به همین دلیل حسابداری تورمی به عنوان یکی از مهمترین ابزارهای اصلاح گزارشگری مالی در اقتصادهای دارای تورم مطرح شده است. حسابداری تورمی مجموعه ای از روش ها و تکنیک های حسابداری است که با هدف تعدیل آثار تغییر سطح عمومی قیمت ها بر صورت های مالی طراحی شده است. هدف اصلی این سیستم ارائه اطلاعاتی است که بتواند وضعیت واقعی اقتصادی واحد تجاری را منعکس نموده و تصمیم گیری استفاده کنندگان صورت های مالی را بهبود بخشد. هدف اصلی این پژوهش ارزیابی کارایی حسابداری تورمی در شرایط اقتصادی ایران و بررسی تاثیر آن بر کیفیت گزارشگری مالی، شفافیت اطلاعات حسابداری، کیفیت سود و تصمیم گیری سرمایه گذاران است. روش پژوهش حاضر از نوع توصیفی تحلیلی بوده و اطلاعات مورد نیاز از طریق مطالعه کتابخانه ای، بررسی مقالات علمی، استانداردهای حسابداری، گزارش های بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران، سازمان بورس و اوراق بهادار و سایر منابع معتبر داخلی و خارجی گردآوری شده است. نتایج این پژوهش نشان می دهد که استفاده از حسابداری تورمی می تواند موجب افزایش قابلیت اتکای اطلاعات مالی، کاهش سودهای موهوم، بهبود مقایسه پذیری صورت های مالی و ارتقای کیفیت تصمیم گیری اقتصادی گردد. همچنین بررسی شرایط اقتصادی ایران نشان می دهد که به دلیل استمرار تورم در سال های اخیر، ضرورت توجه به روش های گزارشگری مالی مبتنی بر تورم بیش از گذشته احساس می شود.

کلیدواژه ها:

حسابداری ، تورمی ، تورم ، گزارشگری مالی ، کیفیت سود ، اقتصاد ایران