بررسی رابطه بین نقدشوندگی سهام و بازده مورد انتظار با استفاده از مدلهای فازی

نقدشوندگی سهام یکی از مهمترین ویژگیهای بازارهای مالی است که نقش اساسی در تصمیم گیری سرمایه گذاران، کارایی بازار سرمایه و تعیین بازده مورد انتظار دارایی ها ایفا می کند. در بازارهای مالی سهامی که از نقدشوندگی بالاتری برخوردار باشند معمولا با هزینه معاملاتی کمتر و سرعت بالاتر معامله می شوند و همین موضوع می تواند بر بازده مورد انتظار سرمایه گذاران اثرگذار باشد. از سوی دیگر پیچیدگی روابط میان متغیرهای مالی و وجود عدم قطعیت در بازار سرمایه موجب شده است که روشهای سنتی تحلیل مالی در بسیاری از موارد دقت کافی نداشته باشند. در سال های اخیر، استفاده از مدلهای فازی به دلیل توانایی آنها در تحلیل داده های مبهم و غیر قطعی مورد توجه گسترده پژوهشگران حوزه مالی قرار گرفته است. هدف اصلی این پژوهش بررسی رابطه بین نقدشوندگی سهام و بازده مورد انتظار با استفاده از مدلهای فازی در بورس اوراق بهادار تهران است. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر روش اجرا کمی و تحلیلی است. داده های مورد نیاز پژوهش از صورت های مالی و اطلاعات معاملاتی شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران طی دوره زمانی ۱۳۹۵ تا ۱۴۰۴ گردآوری شد. در این پژوهش برای تحلیل روابط میان متغیرها از سیستم استنتاج فازی و منطق فازی استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد که بین نقدشوندگی سهام و بازده مورد انتظار رابطه معناداری وجود دارد و سهام دارای نقدشوندگی بالاتر از بازده مورد انتظار متفاوتی نسبت به سهام کم نقدشونده برخوردار هستند. همچنین یافته ها بیانگر آن است که مدل های فازی توانایی بالایی در تحلیل روابط پیچیده و غیر قطعی بازار سرمایه دارند و می توانند دقت تحلیل های مالی را افزایش دهند.

کلیدواژه ها:

نقدشوندگی سهام ، بازده مورد انتظار ، مدل های فازی ، منطق فازی ، بازار سرمایه ، بورس اوراق بهادار تهران ، سیستم استنتاج فازی ، مدیریت مالی ، قیمت گذاری دارایی ها