ارتقای نگهداری و انتقال دانش سازمانی از طریق روش های مدیریت دانش: یک مطالعه تحلیلی - کاربردی

نگهداری و انتقال دانش در سازمان ها در شرایط تغییرات سریع سازمانی، بازنشستگی نیروهای خبره و پیچیدگی فرآیندها به یک چالش راهبردی تبدیل شده است. بسیاری از سازمان ها با وجود سرمایه گذاری در مدیریت دانش، همچنان در تثبیت و انتقال دانش کلیدی با ناکارآمدی مواجه اند. این پژوهش به بررسی اثر روش های مدیریت دانش بر بهبود نگهداری و انتقال دانش در سازمان ها می پردازد. هدف اصلی تحلیل تاثیر راهبردها و ابزارهای مدیریت دانش بر دو بعد کلیدی نگهداری دانش و انتقال دانش و ارائه چارچوبی کاربردی برای سازمان هاست. روش پژوهش ترکیبی از مرور نظام مند، ادبیات تحلیل مطالعات تجربی داخلی و خارجی و بررسی تطبیقی روش های مدیریت دانش است. یافته ها نشان می دهد که روش هایی مانند پایگاه های دانش ساختاریافته، جوامع عمل، منتورینگ نظام مند، منتورینگ معکوس، یادگیری سازمانی و کدگذاری دانش تاثیر معناداری بر افزایش ماندگاری دانش و تسهیل انتقال آن دارند. همچنین سازمان هایی که مدیریت دانش را به صورت سیستماتیک و مبتنی بر فرهنگ سازمانی نگریسته اند، در مقایسه با سازمان های صرفا فناوری محور عملکرد بالاتری در نگهداری و انتقال دانش دارند. نتیجه کلی پژوهش حاکی از آن است که بهبود نگهداری و انتقال دانش نیازمند ترکیب راهبردهای فردی، فرآیندی و فرهنگی است و نمی توان آن را صرفا به فناوری محدود کرد.

کلیدواژه ها:

مدیریت دانش ، نگهداری دانش ، انتقال دانش ، دانش سازمان های یادگیرنده ، مدل مفهومی دانش